Trap er niet in? Trap er niet tegen.

Het toernooi der gekruiste vingers. Bij iedere EK-voetbalwedstrijd die ik zie, hoop ik op een dubbele positieve uitkomst: dat mijn favoriet wint en dat er geen aanslag wordt gepleegd.

En ik heb te doen met de Franse politie. Na de Parijse aanslagen afgelopen november waren er overal solidariteitsacties voor de politieagenten die hun leven riskeerden voor ieders veiligheid. Inmiddels worden les flics weer zonder pardon in elkaar gemept door voetbalsupporters en bekogeld door demonstranten tegen de nieuwe Franse arbeidswet.

Demonstranten? Ik bedoel natuurlijk tuig: deze week sneuvelden zelfs de ruiten van een Parijs' kinderziekenhuis, in de heilige strijd tegen de flexibilisering van de arbeidsmarkt.

En toen werden maandagavond ook nog een Franse politieman en zijn partner thuis afgeslacht door een jihadist.

Het Nederlandse journaal toonde een flits van een rouwbijeenkomst in Magnanville, de plaats waar het stel woonde en werd vermoord. Hun zoontje van drie heeft het wellicht allemaal gezien, ik wil het niet weten. Op het Franse TF1-journaal kwamen de buurtbewoners uitgebreid in beeld, velen gaven bloemen af aan de politieagenten die de plek des onheils bewaakten. Het begrip 'aangeslagen' kreeg een gezicht: bleek en dof stonden de brave burgers de pers te woord. Wat zeg je, als zoiets waanzinnigs in je straat gebeurt.

Maar: zolang je terroristen als gekken blijft zien, wordt het nooit beter. Dat stelde deze week een ex-undercoveragente van de CIA in een interview met het Arabische mediaconcern Al Jazeera, te zien online. Deze Amaryllis Fox heeft meerdere Al-Qaida-strijders ondervraagd en ze leerde: Everybody believes they're the good guy. Je moet je daarom verdiepen in elkaars achtergronden, vindt ze. "Zolang je je vijand blijft zien als een psychopathische Untermensch los je nooit iets op."

Maar als je zo'n om zich heen trappende Russische hooligan ziet, wat moet je dan willen begrijpen? En hoe handel je ter plekke? Moet de politie divans gaan inzetten?

In Nederland gaat het ook helemaal mis, zo leerde ik van de nieuwe politieke partij Denk. Niet vanwege stenengooiend tuig of zo, maar vanwege de media met hun overijverige journalisten die zo maar zelf dingen onderzoeken in plaats van het recherchewerk aan de politie te laten!

Dit stelt Denk in het nu al legendarische Trap-Er-Niet-In-filmpje, dat op internet kwam daags voordat de NRC publiceerde over mogelijk frauduleuze acties van voorzitter Selcuk Öztürk.

Een verdacht goede timing. En verder zetten de Denkers in anderhalve minuut even de complete gevestigde orde plus alle media bij het grofvuil, zonder duidelijk alternatief. Ook heel doordacht.

Enfin: een bewogen mediaweek. Ik ga nog maar eens kijken naar mijn favoriete tv-fragment van de afgelopen dagen. Nee, niet het briljante doelpunt van Slowaak Hamsik tegen Rusland, maar Obama's topspeech van 14 juni over 'Orlando', waarin hij de boel bij elkaar probeert te houden.

Woorden waar we iets mee kunnen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden