Transport van sculpturen gebeurt midden in de nacht

¿Fat lady¿ van Jan des Bouvrie was ¿s morgens al over. (FOTO'S MAARTJE GEELS)

Binnenkort gaat de eerste beeldenroute in Amsterdam van start. Voordat alle sculpturen op hun nieuwe, tijdelijke onderkomen staan, moet er heel wat gebeuren.

„Hij ligt er mooi bij, jongens!”, roept Nol van Wees vrolijk. De voorman speciaal transport van vervoersbedrijf Saan bekijkt het 4300 kilo zware bronzen beeld van de Franse beeldhouwer Ossip Zadkine (1890-1967). „En het is nacht, dus dan hoor je ook te liggen.”

Het is vier uur en het beeld ligt klaar om vanaf zijn vaste plek voor De Nederlandsche Bank aan het Westeinde in Amsterdam naar het logeeradres aan de Apollolaan vervoerd te worden. Daar begint over anderhalve week ArtZuid, de eerste beeldenroute van Amsterdam-Zuid. De komende dagen komen er nog minstens twintig kunstwerken bij.

Met een telescoopkraan is de sculptuur – vierenhalve meter hoog, vier meter breed en twee meter diep – van zijn bronzen sokkel gehesen. Goed gezekerd met valgordels moesten de mannen in de reusachtige en hoekige mensfiguren klimmen om kabels zorgvuldig te bevestigen. „Het gaat om het zwaartepunt, daar moet ons hijspunt midden boven hangen”, zegt Jan Willem Dekker, chauffeur van de takelwagen. De wagen staat verder weg dan de hijskraan. „Het hart van de kraan moet zo dicht mogelijk bij de last staan.”

Zadkine maakte ’La Demeure Humaine’ in 1963 in opdracht van De Nederlandsche Bank, ter verfraaiing van het nieuwe gebouw. Het staat verdekt opgesteld achter wat bomen. „Maar ik beloof je, waar hij nu heen gaat, daar wordt het veel mooier”, glundert Van Wees.

’s Ochtends hesen ze al het bronzen beeld ’De Denker’ van Rodin uit een kantoor, net als ’Fat lady’ van Jan des Bouvrie en de twee kolossale ijzeren pilaren van Andre Volten.

Waarom moet Zadkine’s beeld ’s nachts worden vervoerd? „Omdat dit transport met zijn dertig meter breder is dan de weg”, zegt Dekker. De straten zijn stil. Toch begeleiden twee felgele wagens het transport.

Met het beeld staand op de takelwagen hadden ze tramleidingen moeten weghalen. Daarom is gekozen voor de liggende variant.

Om zes uur arriveert het beeld bij de Apollolaan. Het wordt langzaam licht. Een deuk in het voetstuk, ontstaan door de druk op de takelwagenrand, wordt vakkundig weggetikt. Het exact neerzetten van het zware object op de witte sokkel is precisiewerk en vereist een goede samenwerking. Van Wees houdt zijn team goed in de gaten. „Duwtje, duwtje! Staat-ie op de rand? Ho! Dit is hem, nu staat-ie goed!”

Toch hangt het beeld een beetje naar voren. Is dat per ongeluk? „Nee hoor”, zegt Van Wees, „dat heeft de maker speciaal zo gemaakt, dat is nou beeldende kunst.” De beelden zijn verzekerd voor bijna 80 miljoen euro. De bewaking van de route is in handen van stagiairs van het ROC. Voorman Van Wees heeft zijn belofte gehouden; op het ruime grasveld voor het Minervaplein komt het beeld veel beter tot zijn recht. Hij is trots dat de ’exceptionele klus’ zonder problemen is geklaard. „Ze zouden dat beeld hier lekker moeten laten staan!”

(Trouw)
Het loodzware beeld van Ossip Zadkine is van zijn sokkel getakeld en wordt op de takelwagen, rechts, gelegd. (Trouw)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden