OverzichtBladen

Transgenders laten iets zien van Gods verlossing

“Het is inmiddels gemeengoed ervan uit te gaan dat het menselijke zelfverstaan als mannelijk en vrouwelijk geen deel vormt van Gods mooie plan, maar dat deze veeleer een uiting is van iemands eigen autonome voorkeur. Op deze wijze wordt de weg tot volle en blijvende vreugde middels Gods goede ontwerp voor Zijn schepselen vervangen door het pad van kortzichtige alternatieven die vroeg of laat het menselijk leven ruïneren en God onteren.”

Aldus de inleiding op de Nashville-verklaring. Het was dit weekend een jaar geleden dat de Nederlandse vertaling van de verklaring verscheen en een storm van verontwaardiging veroorzaakte. De verklaring – ondertekend door enkele honderden voorgangers en andere prominenten uit orthodox-christelijke hoek – spreekt zich stevig uit tegen homoseksualiteit en ‘transgenderisme’ en betoogt dat “God het huwelijk heeft bedoeld als een levenslange verbondsrelatie tussen één man en één vrouw”.

Inmiddels is gebleken dat de verklaring misschien wel precies het tegenovergestelde heeft bereikt van wat de initiatiefnemers voor ogen hadden: nog nooit is er in (orthodox-)protestantse hoek zoveel over homoseksualiteit gesproken als in het afgelopen jaar. De emancipatie van lhbt’ers lijkt door de Nashville-verklaring juist een flinke zet te hebben gekregen.

Goede, luisterende manier

Ook in het jongste nummer van het Ouderlingenblad gaat het erover, en dan in het bijzonder over transgenders. Hoe kunnen kerken, luidt de inleidende vraag, op een goede, luisterende manier met hen omgaan?

Heleen Zorgdrager verhaalt over een transman die als meisje werd geboren. Hij vertelde haar: “Achteraf vermoed ik dat ik een jaar of zeven of acht was dat het kwartje viel: ik ben dus niet een jongetje, wat eigenlijk had gemoeten en wat in mijn ogen rechtvaardig zou zijn. Die realisering van: oh, maar het is dus echt niet zo, was wel zo hevig dat ik ook meteen wel overzag dat ik er niks mee kon, dat het te erg was, een te erge waarheid. En daar kon ik niet mee dealen. Dus ik ben, denk ik, al op jonge leeftijd begonnen met dat te begraven.”

Zorgdrager komt met tips voor hoe kerken in het pastoraal contact op een goede manier met deze kwetsbaarheid kunnen omgaan. “Realiseer je voortdurend dat je met heel kwetsbare mensen te maken hebt.” En: “Het is niet erg dat je (nog) niet bekend bent met genderdysforie of met alle ins en outs van een transitieproces. Je hoeft ook niet vanuit je geloof er al van alles van te vinden.” En: “Heb aandacht voor de omgeving die óók in transitie moet.”

Zorgdrager vertelt dat ze gemerkt heeft dat, hoe beter ze transgender mensen leerde kennen, hoe minder belangrijk het label man of vrouw werd. “Ze werden steeds meer unieke, prachtige personen. De boxen die we in ons hoofd hebben om mensen in te delen schieten blijkbaar tekort. De wonderbare scheppingskracht van God gaat daar bovenuit. Transgender mensen kunnen iets laten zien van Gods meescheppende verlossing.”

Lees ook:

Hoe de Nashville-verklaring het omgekeerde effect heeft gehad

Geheel tegen de bedoeling van de opstellers in, heeft de Nashville-verklaring de homo-emancipatie juist een flinke zet gegeven in orthodox-protestants Nederland. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden