Tranentrekker

Er is een nieuwe illegale drug op de markt, genaamd HBi-2L, die in columnistenkringen hoog scoort, dit ondanks de gevaren voor de gezondheid en de onethische wijze van productie (kinderen in arme landen draaien dag en nacht die chemische pillen voor een maandsalaris van 1,10 euro). Van HBi-2L ga je tien keer sneller schrijven en 20 keer helderder denken. Het was me al een tijdje duidelijk dat collega's uit de HBi-2L-potje naar hartelust snoepten. Hun stukjes waren ongewoon briljant en soms fenomenaal gecomponeerd. Hun metaforen spatten in je leesogen als diamanten van 150 karaat op een kussentje van zeldzaam satijn. Ik werd aan alle kanten door hen gepasseerd. Naast hun oogverblindende juweeltjes leken mijn eigen columns op de doffe kasseien uit het Bos van Wallers-Arenberg. Ik begon te verliezen. Eerst heel wat lezers en toen mijn hoofd.

Daarom heb ik besloten om HBi-2L ook te gaan slikken. Ik ga de wet overtreden, mijn lezers bedriegen en zal straks structureel liegen dat ik mijn stukjes op sterke koffie en e-sigaretten wekelijks neerpen. Maar wat als ik na mijn pensioen word ontmaskerd? Dan zal ik een halve biechtstoel bij omroep Max bestellen. Met een larmoyant betoog waarin ik mijn kleinkinderen opvoer, zal ik me over mijn 'schietschijf'-status beklagen. En ik weet zeker dat Trouw een hoofdcommentaar aan mijn spijtbetuiging zal wijden. Zoiets als: 'Dat was moreel verkeerd, natuurlijk, maar vanuit Ephi bezien niet helemaal onbegrijpelijk. Hij wilde een 'level playing field', gelijke kansen voor iedereen, en dat lukte alleen door mee te gaan met de meute.'

HBi-2L bestaat nog niet en er zijn als alternatief alleen epo, cortisone of gekoelde bloedzakken beschikbaar voor chagrijnige columnisten. Wel is de tv-biecht langzaamaan een waardevol hulpmiddel voor leugenaars en bedriegers geworden. Neem nu de dramatische geregisseerde biecht van oud wielrenner Michael Boogerd. Strategisch een goede zet. Bijna iedereen is aan de zakdoekendoos, na de visuele tranentrekker van woensdag. Je kunt op je professionele ethiek gaan zitten, de boel flessen, glashard voor een tiental camera's staan liegen, je nog overgebleven schone concurrenten belazeren door vals te spelen, maar voor de dienstdoende commentator (Trouw, donderdag) blijf je 'doping of niet, een groot sportman'.

Nu moet ik bekennen dat ik voor de eerste de beste fietsende postbode van TNT meer consideratie heb dan voor de peddelende rijkaard die zijn miljoenen bij elkaar heeft gelogen. Hoeveel in de tien jaar profcarrière van Boogerd? Alleen al in zijn laatste profjaar (waarin hij overigens geen enkele aansprekende overwinning boekte buiten de profronde van Zevenberg of Steenwijk) verdiende Boogerd 1,5 miljoen euro. Daar moet mijn geliefde postbode (25.000 euro per jaar gemiddeld) 60 jaar over doen. Oud Rabo-renner Joost Posthuma vindt dat Boogerd zijn loon moet terugbetalen: 'Nu komen ze er makkelijk vanaf. Even met de billen bloot en dan gaan ze weer verder.' Maar oud-Rabo-topman Herman Wijffels vindt van niet. Logisch, want dan zou de bank een flink deel van haar winst, die ze dankzij de dopingindustrie op wielen heeft vergaard, naar goede doelen moeten overmaken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden