Trainingscomplex hoeft niet perfect te zijn. Liever niet zelfs.

Symposium Football Braining over honger creëren in het paradijs van de sport

Terwijl zijn teamgenoten in de zomer van 2005 op het strand lagen en vakantie vierden, ging Cristiano Ronaldo, de toen 20-jarige aanvaller van Manchester United, een paar dagen naar het hoofdkantoor van Nike in Beaverton, Amerika.

Niemand twijfelde aan zijn talent, maar Ronaldo wilde zijn vrije trap perfectioneren in het testcentrum van het sportmerk. De Portugees nam een bal, een exacte kopie van de ballen waarmee gespeeld werd in de Premier League, en testte urenlang op welk van de 37 leren vlakken hij de bal het beste kon raken. En vooral: met welke traptechniek.

De uitkomst is één van de grootste innovaties in de recente voetbalgeschiedenis geweest, meent Rasmus Ankersen, auteur van het boek 'Hunger in Paradise'. De Deen was deze week een van de sprekers tijdens het symposium Football Braining, een initiatief van inspanningsfysioloog Raymond Verheijen. Coaches als Peter Bosz (Vitesse), Michel Jansen (FC Twente) en Ernest Faber (PSV) behoorden tot de aanwezigen.

Volgens Ankersen is Ronaldo het ultieme voorbeeld van de voetballer met de juiste intrinsieke motivatie, omdat hij voortdurend op zoek is naar die ene procent verbetering. En dat is bijzonder, vindt hij. "Vooral in een wereld die geobsedeerd is om te beschermen wat in het verleden heeft gewerkt."

Conservatisme is de voetbalsport niet vreemd. Ook niet bij succes. Want waarom iets veranderen als het in het verleden gewerkt heeft? Vraag het bondscoach Louis van Gaal, die na zijn kunstje met Ajax in 1995 wel even zou gloriëren met het Nederlands elftal op het WK in 2002. Die missie mislukte, omdat Van Gaal vasthield aan schijnzekerheden, te weten: spelers en systeem.

Ankersen meent dat in de kern van succes ook de reden van mislukking ligt. Want succes creëert zelfgenoegzaamheid, arrogantie en de angst om succes ook weer te verliezen. "If it ain't broken, consider breaking it", stelde Ankersen. 'Als het succes nog niet kapotgemaakt is, overweeg het dan zelf kapot te maken.' Ronaldo is nooit goed genoeg, vindt de speler zelf. In hem schuilt een onstilbare honger om het maximale uit zichzelf te halen.

Die drang naar succes kun je deels ook creëren. Ankersen gebruikte ter illustratie zijn bezoek aan het eiland Jamaica, waar hij op zoek ging naar hét geheim achter de vele sprintmedailles op de Olympische Spelen. Kwam het werkelijk door het eten van de yam, een soort aardappel?

Toen Ankersen een kijkje ging nemen op het trainingscomplex in Kingston, dacht hij aanvankelijk dat zijn taxichauffeur een foutje had gemaakt. Hij zag een aftands trainingscomplex, wat onmogelijk aan de basis kon staan van het Jamaicaanse atletieksucces. Maar niets was minder waar. Ankersen twijfelde nog even, toen hij de coach, de dikke, mank lopende Stephen Francis zag, maar dit was toch echt de goudmijn van Jamaica.

"Kill the illusion of perfect conditions", leerde Ankersen. "Trainingsfaciliteiten hoeven niet comfortabel te zijn, ze moeten juist uitnodigen tot hard werken", herhaalde hij op het symposium de woorden van Francis. In Jamaica (sprinters), Ethiopië (langeafstandslopers), Rusland (tennis) en Zuid-Korea (golf) zweren ze juist bij een sobere trainingsomgeving, 'omdat zo min mogelijk afleiding het doel heiligt', namelijk: beter worden.

Natuurlijk is dit maar één facet in de route naar succes. Talent moet leren omgaan met allerlei oncomfortabele situaties, vindt Martin Littlewoord, gespecialiseerd in talentontwikkeling op de universiteit van Liverpool. Angst is goed, wakker persoonlijke verantwoordelijkheid aan, leer een talent zichzelf kennen en koester authenticiteit. Zo benoemt hij de vier cruciale punten in talentontwikkeling.

En betrek ze ook bij het groepsproces, voegde Verheijen er later aan toe. De inspanningsfysioloog illustreerde zijn woorden met een filmpje over een teambespreking met Wales, waar hij assistent-coach was. We zien een botsing tussen hem en Craig Bellamy, dé grote ster van Wales, met wie Verheijen eerder al in botsing was gekomen tijdens hun periode bij Manchester City.

Of de voetballers van Zuid-Korea in 2002 zo fit waren door de gedegen voorbereiding van Verheijen? Welnee, stelde Bellamy voor het oog van zijn teamgenoten. Het kwam door doping. Verheijen riposteerde: "Aan jouw ogen te zien, zit jij aan de doping". De eerste slag was gewonnen, waarna Wales van plek 128 op de Fifa-ranking naar 38 steeg. En dat sloot naadloos aan bij het basisbeginsel in de theorie van Ankersen: "Understand why you were successfull." Alleen zo kun je nieuwe honger creëren in het paradijs van de sport.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden