Trainen als ploeg lukt Nederlandse schaatsers amper

Ireen Wüst, Antoinette de Jong en Marrit Leenstra tijdens de wereldbeker in Heerenveen, 2016.Beeld Hollandse Hoogte / VI Images

Het is lastig de Nederlandse schaatsers bij elkaar te krijgen om te trainen op de ploegenachtervolging.

Schaatsbondscoach Geert Kuiper moet even lachen, als hem wordt gevraagd hoe vaak de achtervolgingsploegen met elkaar hebben getraind voorafgaand aan de Olympische Spelen. "Tsja, dat is niet heel veel. Een keer met de dames, nul keer met de heren."

Hij had nog mooie plannen na het Olympisch Kwalificatie Toernooi (OKT), Kuiper. Hij maakte zijn selecties bekend en wilde een mooi pad uitstippelen om een aantal keer te trainen. Hij had 'alle vertrouwen' dat het ging lukken. Desnoods in het buitenland.

Inmiddels is het OKT een maand geleden en zijn de mannen dus niet bijeen geweest. De ideale route van Sven Kramer loopt via het noorden van Italië. Koen Verweij is inmiddels op trainingskamp met de Russen in Japan. De enige die wat langer in Nederland was, Jan Blokhuijsen, werd bovendien ziek.

Een datum vinden voor een training met de dames was, hoewel gelukt, ook niet zo eenvoudig. Begin vorige week was er één moment, vlak na de wereldbeker in Erfurt. Ireen Wüst en Antoinette de Jong kregen gezelschap van Marrit Leenstra, die nog twee dagen in Nederland was voordat zij weer vertrok. Met de Italianen, ook naar Japan.

Kuiper heeft naar eigen zeggen weinig opties. "Dit is hoe ons Nederlands systeem werkt, waarin veel schaatsers de individuele route kiezen. Zij trainen ook wel de skills met hun eigen team. Alleen niet in de formatie, het zij zo."

Hommeles

Het is een keiharde gouden medaille, die van de achtervolging. Eentje die even zwaar telt als een individuele medaille. Alleen in Nederland is er bijna altijd hommeles over. Er is geen discipline waar in Nederland meer over wordt gesproken dan over deze afstand. Gaat het niet over de invulling van de reserve (in Sotsji was er veel te doen over de rol van Jorrit Bergsma), dan gaat het wel over de afzeggingen. Dit jaar werd nooit in dezelfde samenstelling gereden. Bij de mannen noch de vrouwen.

Ja, zowel de mannen- als vrouwenploeg is regerend olympisch kampioen. Maar de afstand is geëvolueerd. Het gevolg was dat beide ploegen zich dit jaar ternauwernood plaatsten voor Pyeongchang. Bij de mannen reden Kramer, Verweij en Blokhuijsen één keer samen en reden meteen de tweede tijd ooit. Dat is ook de reddingsboei voor Kuiper. Hij weet dat zijn team snel is. Uiteindelijk ging Nederland als een van de tijdsnelsten door. Niet op basis van het klassement.

De vrouwen reden in Salt Lake City, bij de laatste wereldbekerwedstrijd, in een gelegenheidsteam met Lotte van Beek en Melissa Wijfje naast Marrit Leenstra. Zij reden weliswaar een Nederlands record, maar zagen Japan met rasse schreden weglopen. De Japanse vrouwen reden liefst vijf seconden sneller dan Nederland en verpulverden daarmee het wereldrecord.

Dat Japan zo goed is, heeft een reden, zei de Japanse bondscoach Johan de Wit in oktober al bij de wereldbeker in Heerenveen: Japan traint elke dag met elkaar. En zij kunnen veel gemakkelijker een schaatsster invoegen, aldus De Wit.

De vraag is of het gat kan worden gedicht. Kuiper ziet één voordeel. "De wedstrijden op de Spelen zijn goed verspreid. Bovendien zijn we redelijk op tijd in Korea. We kunnen daar wel trainen." Bovendien wil hij niet zeuren. "We gaan niet kijken naar hoe andere landen het doen. Dit is nu eenmaal mijn uitgangspunt. Alle schaatsers trainen goed. Ze kunnen gewoon prima schaatsen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden