Tragische pixels

Het Europees Kampioenschap voetballen wordt ook in High Definition uitgezonden. High Definition is een nieuwe televisienorm, met een aanzienlijk scherper beeld. De eenvoudigste manier om een indruk te krijgen van hoe dat eruitziet is om een Playstation 3 of een Bluray dvd-speler aan te sluiten op een televisie die HD-klaar is. Dan krijg je beeld opgebouwd uit 1080 lijnen, terwijl een gewone tv er 576 telt, wat zou neerkomen op vijf à zes keer zoveel scherpte.

Voetbal is de grootste televisiesport ter wereld, terwijl het spel zelf niet erg televisiegeniek is. Het speelveld is groot, de snelheid van de bewegingen ligt hoog, dus de camera’s moeten afstand houden, zodat je vaak weinig meer dan gekleurde vlekjes door het groen ziet rennen. Vergelijk dat eens met bijvoorbeeld basketbal, waarbij je soms met je neus ín de actie zit.

Ik vroeg me af in hoeverre HDTV hierin verbetering zou brengen, en vroeg bij UPC een HD-abonnement aan. Wij kijken televisie via een projector en ook die zijn er sinds een tijdje in HD, de Panasonic PTAE2000 bijvoorbeeld, die wij voor deze test kozen. Zaterdagmiddag sloot ik de boel aan. Toen het werkte sms’te ik ons vaste voetbalgroepje: ’vanavond bij ons in HD. Kunnen we de tranen van Guus goed zien.’ Nederland 1 heeft deze zomer een speciale HD-editie (kanaal 14),waarvan de content overigens grotendeels standaard definitie (SD) is, maar als de EK-wedstrijd begint wordt overgeschakeld naar HD. Ik hoopte maar dat ik onze kijkvrienden niet voor niets lekker gemaakt had. De voorbeschouwing van Cruijff en Egberts was nog vertrouwd wazig, maar toen stonden we op het veld, begonnen de volksliederen en kwamen één voor één de gezichten van de spelers voorbij. Het was indrukwekkend. Vooral de ogen. De intense flonkering in de ogen van Ruud, Edwin, Wesley, het was onwerkelijk. Je kon de mee-eters op de neus van André Ooijer tellen! Jammer dat onze jongens deze avond zelf iets minder scherp waren.

Televisiemakers staan naar het schijnt niet te trappelen voor HDTV omdat veel studiodecors dan niet toonbaar meer zullen zijn, en sinds zaterdagavond begrijp ik die vrees. Je ziet alles. Je ziet dat de koorden van het doelnet uit twee ineengedraaide koorden bestaan, je ziet dat het shirt van de Russen van een soort wafelachtig weefsel gemaakt is, je ziet niet alleen de noppen onder de kicksen, maar ook de schroeven ín de noppen onder de kicksen.

Als na een tijdje het zweet begint te verschijnen, is dat geen vage glinstering, zoals bij gewone televisie, nee, je ziet individuele druppels, parelend op voorhoofden, wegglijdend langs de hals. Acht jaar geleden telde je zesduizend euro neer voor een projector die een beetje fatsoenlijk dvd’s kon weergeven, deze Panasonic kost 2700 euro en doet niet onder voor een bioscoopprojector.

De tranen van Guus zouden we niet te zien krijgen, maar die van Edwin waren zeldzaam aangrijpend. ’Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen manier’ schreef Tolstoi, en daarom was het misschien juist wel goed dat de wedstrijd van zaterdag geen happy ending kreeg: feestgedruis vereist geen scherpte, maar van een tragische ondergang kan geen detail gemist worden. En dankzij UPC en Panasonic hoefde dat dus ook niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden