Ongeschoren benen

Tourcolumn: Soms baren de Tourcols een klimmer

Van Avermaet trok zijn eigen plan en behield verrassend de gele trui. Beeld ap

De bergen baren eens in de zoveel jaren een onverwachte gele truidrager die tot zijn eigen verrassing over klimmersbenen beschikt. De Belg Greg van Avermaet zou wel eens boven zichzelf en de cols kunnen uitstijgen.

Er waren verbaasde reacties gisteren na de opmerkelijke stunt van Van Avermaet, die hem ruim een minuut voorsprong opleverde bovenop die toch al ruime marge van een dag eerder. Maar wie terugkijkt in de recente geschiedenis van de Tour komt al snel vergelijkbare verhalen tegen van coureurs die zichzelf ontdekten op de flanken van bergen als de Col d'Aspin.

Toen Thomas Voeckler in 2004 in de vijfde Tourrit met vijf andere renners ontsnapte uit de klauwen van het peloton, had de Fransman nooit kunnen bevroedden dat hij zou uitgroeien tot nationale held. Tien dagen lang verdedigde hij met soms het zwart voor zijn ogen 'le maillot jaune'. Niemand minder dan Lance Armstrong had een enorme kluif aan Voeckler. Van zijn voorsprong van 9 minuut en 35 seconden hield Voeckler na twee aankomsten in het hooggebergte nog 22 seconden over.

Tekst loopt door onder foto.

Thomas Voeckler Beeld anp

Een openbaring
Voeckler verloor het geel uiteindelijk zes dagen voor Parijs. Voor een renner die eigenlijk niets ophad met bergen, draaide de strijd om die felbegeerde leiderstrui uit op een openbaring. In een interview een paar jaar geleden bekende de coureur wiens grimassen een soort couleur locale zijn geworden in de Ronde, dat hij zich in de Pyreneeën realiseerde waartoe hij in staat was. "Daar op de Plateau de Beille ging een wereld voor mij open", herinnerde de inmiddels 37-jarige aardsvriendelijke, kleine coureur zich.

Van Avermaet kende gisteren op de Col d'Aspin niet bepaald een spirituele ervaring. De Belg knoopte zijn nuchterheid aan de dagen en loodzware ritten die nog komen gaan. "We zien wel", keek hij content naar wat hij had. Op de slotklim liet hij de klimmers, Nibali voorop, met wie hij het hazenpad koos, hun eigen ding doen. "Ik wilde mijzelf niet opblazen. Ik wil die trui verdedigen."

Een stevige voorsprong hoeft niet, zoals het opblaasbare rode kilometerdoek gisteren presteerde, spontaan ineen te storten. Dat bewees Claudio Chiappucci in de Tour de France van 1990. Samen met Steve Bauer, Ronan Pensec en Frans Maassen, ploegleider in deze Tour voor LottoNL-Jumbo, greep de Italiaan in uitgerekend de eerst etappe meer dan tien minuten op de favorieten.

Het was het begin van een kleurrijk en memorabel narratief. De grote onbekende sloeg de aanvallen van de topfavoriet Greg Lemond met succes af. "Ik was jong, een onervaren coureur nog en niemand kende mij", haalde Chiappucci ruim twintig jaar later herinneringen op. De Italiaan was een raadsel voor de Amerikaan. "Het lukte Lemond pas twee dagen voor Parijs om mij uit het geel te rijden."

Zijn tweede plek betekende Chiappucci's doorbraak. En net als Voeckler werd hij als nationale held op een hoge sokkel gehesen. Voor een coureur die louter als aanvaller te boek stond en om die reden tijdens de Ronde van Colombia de bijnaam El Diabolo kreeg, draaide de Tour van 1990 uit op een gedaantewisseling. Chiappucci zou nadien als krachtklimmer nog vijf keer op het podium staan in de Rondes van Frankrijk en Italië.

Van Avermaet leeft momenteel van dag tot dag. Precies waarmee voornoemde ijzervreters ooit hun onzekerheden in de Tour vulden. De Vlaming is voorzichtig met zijn ambities: "Ik wil kunnen genieten van elke extra dag in het geel. Zolang het kan."


Kruijswijk slaat munt uit goede Giro
In de schaduw van de Tour de France worden zaken gedaan door lieden die liever onzichtbaar te werk gaan. Managers die met hun waar langs de 22 profteams leuren. Ploegen, in elk geval de teams die nog over de middelen beschikken, zijn namelijk altijd op zoek naar coureurs. Of omgekeerd, als een renner ergens niet langer gewenst is. Dat Steven Kruijswijk gisteren bekend maakte nog eens twee jaar bij LottoNL-Jumbo te blijven, is onderdeel van een uitgekiend spel. De 29-jarige Kruijswijk, niet eens aanwezig in deze Ronde, zond een duidelijke boodschap de ether in: ik ben onder de pannen. Het is het sluitstuk van het onderdeel dat prijsopdrijving heet.

De klimmer was een gewilde coureur na zijn goede Giro d’Italia, waar hij lang zicht had op de hoofdprijs. Onder meer Sky en Movistar zouden naar Kruijswijks diensten hebben gelonkt. Om het verbeterde contract van Kruijswijk te bekostigen, springt een van de co-sponsoren van LottoNL bij. De Nederlander tekent een contract tot en met 2018. Afgesproken is dat hij in de bergen extra knechten krijgt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden