Tour de France / Voeckler een ongewild voorbeeld

Thomas Voeckler is pas sinds zaterdag echt trots op de gele trui, die hij al twaalf dagen draagt. De jonge Fransman wil geen voorbeeld zijn, maar is het ongewild toch. Morgen op l'Alpe d'Huez wil hij het geel op grootse wijze verliezen. Niet eerder.

VALAURIE - Wie de rust niet vindt in hotel Le Moulin de Valaurie zal hem nergens vinden. De oude hoeve ligt tussen de wijnranken net buiten een schilderachtig dorp in de Provence. Aan de achterzijde dobberen renners van Brioches la Boulangère in het zwembad. Didier Rous ontdekt in een vijver een stel koikarpers. Eén voor één komen zijn ploeggenoten in de vijver tussen de waterlelies staren.

Na de onderbreking nemen de renners weer een duik in het zwembad. Thomas Voeckler waagt zich niet in het water. Misschien kent hij het dramatische verhaal van Adolphe Helière. De Franse wielrenner dook op een rustdag in de Tour de France van 1910 in Nice in zee en stierf de verdrinkingsdood. Voeckler zoekt zijn kamer op. Even rust aan zijn hoofd. ,,Deze rustdag is voor hem veel meer ontspannen dan de eerste'', vertelt zijn ploegleider Jean-René Bernaudeau. ,,In Limoges was hij nog bang dat hij zijn status niet kon waarmaken. Hij voelde de druk van de media. Sinds zaterdag heeft hij rust.''

Voeckler heeft de harten van Frankrijk veroverd. Al twaalf dagen is hij in het bezit van de gele trui. Pas sinds afgelopen zaterdag is hij er echt trots op, vertelde hij na een trainings ritje door de landerijen van de Provence. Zijn benen blokkeerden op de Col d'Agnes, maar op de slotbeklimming naar Plateau de Beille vond hij weer zijn typische cadans. Met een gebalde vuist en een glimlach op de lippen kwam hij over de streep. Hij had zijn gele trui weten te behouden.

,,De laatste berg was echt een gevecht met mezelf. Terwijl ik bezig was, had ik het gevoel dat ik mijn missie kon voltooien. Ik bewees dat ik de gele trui niet gestolen heb. Ik kreeg hem omdat ik toevallig de best geklasseerde renner was in de ontsnapping naar Chartres. En daarna heb ik steeds geprofiteerd van de omstandigheden in de koers en van het werk van mijn ploeggenoten. Maar zaterdag moet ik het helemaal alleen doen. Ik gaf alles van mezelf en ik slaagde.''

Voeckler (25) bevrijdde het Franse wielrennen in deze Tour van een complex. Jarenlang werd gesproken over het 'cyclisme van de twee snelheden'. De buitenlanders reden harder omdat 'onze' schone jongens alleen l'eau clair (zuiver water) in hun bidons hadden. Voeckler is een van de uithangborden van de nieuwe generatie, die af wilde rekenen met het verleden.

,,Nee'', zegt hij, ,,ik heb mezelf niet gepresenteerd als een voorbeeld. Er zijn genoeg andere renners die hun vak op een gezonde manier bedrijven. Maar doordat ik Frans kampioen werd en nu de gele trui draag, krijg ik vaak vragen over dit onderwerp. Ik vertegenwoordig niks, ik zeg gewoon wat ik denk.''

Volgens zijn ploegleider Jean-René Bernaudeau heeft het succes van Voeckler wel degelijk een grote waarde. Net als de talenten Chavanel en Pineau werd Voeckler opgeleid bij het amateurteam Vendee U, een satelliet van de profploeg Brioches la Boulangère. ,,We werken met een heel eigen filosofie. De mentaliteit staat voorop. Daarna komt de gezondheid en uiteindelijk de klasse. De gele trui van Voeckler is de bekroning van die filosofie. Maar deze jonge generatie had geen last van een complex. Dat waren meer de oudere renners in Frankrijk.''

Bernaudeau hangt rustig achterover in zijn stoel. De Tour is voor zijn ploeg allang een groot succes. Niemand praat meer over het gemis van Joseba Beloki. De Spanjaard was de beoogde kopman, maar kwam dit voorjaar in conflict met de teamleiding over een middel met corticosteroïden dat hij tegen astma wilde gebruiken.

Bernaudeau, een romanticus in de wielersport, is blij dat Voeckler nu 'een boodschap van intelligent sport bedrijven' kan uitzenden naar jonge wielrenners in Frankrijk. ,,Dat heeft nu al effect. Mijn collega Roger Leageay (Credit Agricole, red.) heeft tegen zijn renners gezegd: kijk eens waartoe die jonge mannen van Boulan gère allemaal in staat zijn. Wat zij kunnen moet wij ook kunnen. Dat is de goede instelling.''

De vraag is wanneer Voeckler het laatste restant van zijn voorsprong op Lance Armstrong (22 seconden) zal verspelen. Vandaag, in de lastige etappe naar Villard-de-Lans zeker niet, zegt Bernaudeau. ,,Het middelgebergte is zijn terrein. L'Alpe d'Huez is een mooi toneel om op grootse wijze de trui te verliezen.'' Bernaudeau weet wat verliezen is op de mythische berg. In 1983 moest hij daar zelf de dagzege overlaten aan Peter Winnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden