Topsport na kanker, het kan wél

Joost Reijns vecht zich na chemotherapie terug in het zwembad. 'Ik probeer geen verwachtingen te hebben.'

HERNING - Er gaat geen dag voorbij of Joost Reijns wordt herinnerd aan het nieuws dat zijn leven in de war schopte. Hij hoeft maar in de spiegel te kijken naar de littekens op zijn buik of hij denkt er weer aan.

Twee jaar geleden werden bij hem bij een dopingcontrole op de Europese kampioenschappen kortebaan in Polen afwijkende bloedwaardes geconstateerd. De conclusie: óf hij had doping gebruikt, óf hij droeg een tumor met zich mee. Reijns - die dacht dat hij kerngezond was - bleek teelbalkanker te hebben.

Terwijl zijn teamgenoten druk bezig waren met de voorbereiding op de Olympische Spelen in Londen, volgde Reijns vier chemokuren en ging hij twee keer onder het mes. Tijdens de Spelen was hij geen deelnemer maar toeschouwer.

Vorig jaar juni werd de 26-jarige zwemmer uit Amsterdam genezen verklaard. De chemo had behoorlijk huisgehouden in zijn lijf. Zijn lichaam was kapot.

De 2,02 meter lange zwemmer had geen conditie meer en hij was tien kilo spiermassa kwijt. "Ik moest helemaal van nul af aan weer beginnen met opbouwen", vertelt Reijns. "Er is geen handboek voor hoe je je topsportcarrière weer oppakt na kanker. Het was aftasten wat ik aankon."

Met zijn coach Martin Truijens bekeek hij per dag welke training zijn lichaam kon verdragen. Verwachtingen probeerde hij vooral niet te hebben, bang om teleurgesteld te worden. Reijns herpakte zich snel. Aan het einde van vorig seizoen zat hij op de kortebaan al aan de tijden die hij zwom voordat zijn ziekte ontdekt werd. Voor de langebaan kwam hij nog inhoud tekort.

Zijn prestaties in het bad gaven vertrouwen, waardoor hij dit seizoen juist extra teleurgesteld werd. Reijns had gehoopt op betere prestaties op een aantal wereldbekerwedstrijden waarop hij in actie kwam. Ook de Europese kampioenschappen kortebaan deze week in het Deense Herning verlopen tot nu toe ook niet naar wens. Gisteren strandde Reijns op de 33ste plek in de series op de 100 vrij.

Twee jaar terug haalde de specialist op de vrije slag nog de finale op de 100 vrij en werd hij op de 200 vrij knap vijfde. "Ik probeer geen verwachtingen te hebben omdat ik niet goed weet wat mijn lichaam aankan", zegt Reijns, die morgen nog in actie komt op de 200 vrij. Moeilijk is dat wel. Doordat hij er een tijd uit is geweest is hij extra hongerig naar succes. De zwemmer hoopt al jaren op deelname aan de Olympische Spelen. De Spelen in Peking gingen al aan zijn neus voorbij omdat de estafetteploeg er niet in slaagde zich te kwalificeren op de 4x200 vrij. Vier jaar later was daar de teelbalkanker.

Reijns is ervan overtuigd dat hij weer terug aan de top komt. Dat een topsportleven mogelijk is na kanker weet hij maar al te goed. Zijn grote voorbeeld Maarten van der Weijden genas van leukemie en won daarna olympisch goud in Peking op de 10 kilometer.

Toen Reijns ziek was kreeg hij regelmatig advies van zijn zwemvriend. De twee worden af en toe ingezet in de media als voorbeelden van sporters die van kanker genazen. Het doet hem goed om zijn verhaal aan de wereld te vertellen. "Ik wil laten zien dat het leven niet ophoudt na kanker. Wij kunnen uitdragen dat kankeronderzoek wel degelijk werkt."

Als voorbeeld noemt hij het feit dat hij niet heeft hoeven overgeven tijdens de chemokuur. "Dat kwam door nieuwe medicijnen. Ik voel me bevoorrecht dat wij een spreekbuis kunnen zijn voor mensen met kanker. Op die manier kan ik mijn steentje bijdragen."

Kromo wint ook met nieuwe coach, medailles Dekker en Van Rouwendaal
Ranomi Kromowidjojo liet gisteren op de Europese kampioenschappen kortebaan Herning zien dat ze geen last heeft gehad van de chaos in het zwembad in Eindhoven. Nadat de olympisch kampioene eind oktober bekendmaakte haar coach Marcel Wouda om te ruilen voor de jonge en onervaren Christiaan Sloof ontstond er een onrustige periode in de ploeg.

Kromowidjojo zwom er niet minder hard van. Op de 100 vrij sprintte ze in een tijd van 51,78 naar de Europese titel. De Zweedse Sarah Sjöström werd tweede in 51,99 en de Wit-Russische Aliaksandra Herasimenia won het brons in 52,34. Haar nieuwe coach was blij met zijn eerste medaille op een internationaal toernooi. "Dit laat zien dat ik het in ieder geval niet heb verprutst in zes weken", grapte hij.

Ook Inge Dekker en Sharon van Rouwendaal sleepten medailles binnen voor Nederland. Dekker won brons op de 50 vlinder en Van Rouwendaal werd derde op de 800 vrij. Van Rouwendaal verbeterde opnieuw een nationale toptijd. Ze droeg haar overwinning ook op aan haar Franse coach Philippe Lucas.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden