TOPPERS in ongemak

In februari ga je kijken welke van je kamerplanten aan verpotten toe zijn. En ieder jaar is daar dan weer die topper in ongemak. Dat kleine zwart plastic potje, waarin oorspronkelijk op de kwekerij de scheuten, stekken of zaden aan de groei zijn gebracht en die later domweg in hun geheel in een grotere pot zijn gedaan en zo voor verkoop afgeleverd.

Wanneer je niet van wegwerpplanten houdt, maar ze liever met veel plezier verzorgt en op tijd nieuwe aarde wilt geven, kom je vaak dat grondig doorwortelde potje tegen dat je dan toch op een of andere manier en met zo weinig mogelijk schade moet zien weg te knippen.

Ik heb nu vier planten die voor behandeling in aanmerking komen. Ik zal het ze moeten aandoen in hun eigen belang. Een Pelargonium, een Croton, een Christusdoorn (Euphorbia) en een Aglaonema (die naam heb ik niet bedacht).

Waarom gebruiken kwekers in plaats van zo'n milieu- en plantenliefhebbers-onvriendelijk potje geen 'turfpotjes', die vanzelf oplossen, verteren en verdwijnen? Duurder? Dat kan nooit veel zijn en er zal vast en zeker geen kopersstaking op volgen!

Haarlem C.C. Franken-Meijer

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden