Toneelgroep De Appel Op hoop van zegen

theater

***

Ze vormen een mooi contrast, de oude stramme vrouw en het jonge bruisende meisje.

De oude Kniertje woont samen met haar nichtje Jo in een klein vissershuisje. Kniertjes man en twee zoons zijn op zee gestorven, haar jongste twee zoons, de opvliegende Geert en de bange Barend monsteren (nogal tegen hun wil) ook aan. De vrouwen blijven thuis, wachtend, hopend, biddend.

We weten al dat het niet goed af zal lopen; Heijermans' 'Op hoop van zegen' is wel zo ongeveer het bekendstee Nederlandse toneelstuk aller tijden.

Toneelgroep De Appel brengt het nu in een bezetting met veertien acteurs als hoofdvoorstelling van hun Heijermans Festival, dat nog tot eind februari zal duren.

Vreemd is het niet dat Arie de Mol, de nieuwe artistiek leider van De Appel, kiest voor dit stuk van Heijermans. De Mol heeft een voorliefde voor stukken over de arbeidersklasse. In het verleden maakte hij al een mooie 'Ora et Labora' van dezelfde auteur, en zeg nou zelf: als je gezelschap in een vissersstad zit, zo dicht bij de zee, is het spelen van dit stuk welhaast onvermijdelijk.

Op hoop van zegen dus, met een grote cast en in een minimalistische setting.

Langs het achtertoneel staat een houten verhoging in u-vorm, met een eenvoudige trap ernaar toe. Vooraan de speelvloer staat het huisje van Kniertje, eenvoudig en doeltreffend vormgegeven met een blauw metalen frame met een subtiel 'special-effect'.

Op de grond ligt een laag blauw rubber grind, wat weliswaar een mooi beeld geeft maar ook erg sterk ruikt en naar ik vermoed de akoestiek geen goed doet. De acteurs zijn namelijk vaak moeilijk te verstaan.

Dat komt ook door de opvallende keuze om de ouderwetse taal intact te houden, maar elke acteur daarvoor zijn eigen accent te laten gebruiken.

Acteurs trouwens die over het algemeen prima spelen, een uitzondering daargelaten. Jessie Wilms als de jonge Jo is verfrissend, Hugo Maerten humorvol als de oude Cobus, Bob Schwarze als Reder Bos is zowel hard en zakelijk als meelevend en Geert de Jong zet een tragische, afgeleefde en lijdzame Kniertje neer, aan het einde asgrauw van zorgen. Een continue soundscape voorziet het geheel van de juiste sfeer.

Jammer genoeg krijgt Op hoop van zegen nergens vleugels. Daarvoor is het de voorstelling te minimalistisch en zijn de personages te weinig doorbloed, wat met ze meeleven lastig maakt. Hierdoor is de voorstelling niet meer dan een onderhoudende maar niet erg urgente vertelling.

Gezien 21 november 2015, Appeltheater Scheveningen www.toneelgroepdeappel.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden