Tol en Nooter prachtkoppel in ’Momenten van geluk’

’Momenten van geluk’ van Alan Ayckbourn door Theatergroep Suburbia o.r.v. Albert Lubbers; locatie Stadslandgoed De Kemphaan in Almere t/m 17 juli (do/zo) en 9, 11 en 12-9 in Dronten; res./inl.: 036-8448148 of www.theatergroepsuburbia.nl

Uitgebrande druipkaarsen op tafel. Door elkaar gepraat waar niemand echt naar luistert. Een ober die nog wat drank probeert te slijten. Een jongedame die haar best doet onhoorbaar te hikken en plots richting ’dames’ moet rennen. De mater familias die de gevallen stilte laatdunkend opvult met: „Zo’n kapstertje is toch niks voor onze Joost.”

Het begin van ’Momenten van geluk’ (’Time of my life’, 1992) is het einde van een familie-etentje ter gelegenheid van de verjaardag van de moeder, traditiegetrouw gevierd in het favoriete Italiaanse restaurant. De dialoog is nog niet op gang gekomen of je weet al dat de moeder de dominante figuur is met grote invloed op de relaties die haar beide zoons kiezen.

Maar zo gemakkelijk kom je er bij Alan Ayckbourn (Engeland 1939) niet vanaf. Als blijspelschrijver mag hij inmiddels gerust de klassieker onder de modernen heten. Hij varieert graag op hetzelfde thema en stelt er een eer in het menselijk onvermogen tot ware liefde in een en hetzelfde stuk van verschillende kanten te bekijken.

In dit geval wordt het heden van het familiediner doorsneden met scènes uit toekomst en verleden. Respectievelijk het gedoemde huwelijk van oudste en eeuwig ontrouwe zoon Willem met de aan eetstoornissen lijdende Stefanie en, in flashbacks, de ontluikende verliefdheid tussen artistiekerige Joost en Marina, waarvan wij sinds de reactie op het hikincident weten dat ook die eindig zal zijn.

Het stuk zit vakkundig in elkaar, al is het, ondanks de nog steeds lekker bekkende en frisse vertaling van Coot van Doesburgh niet zo verrassend als sommige andere ’Ayckbourns’. Wat een zegen om het centrale stel, moeder Laura en vader Gerard, dan vertolkt te zien worden door een prachtig gelegenheidskoppel als Henriëtte Tol en Michiel Nooter.

Laten de jongere spelers zich adequaat leiden door de vlotte dialogen van Ayckbourn, Tol en Nooter laten zien hoe je er met een heel precieze timing en accenten in toon en gelaatsexpressie flink meerwaarde aan kan geven. Zonder enige overdrijving en daardoor des te geestiger. Zij als de bitch met menselijke gaatjes in haar pantser, hij aandoenlijk struikelend over zijn eigen poeha. Tussen de twee half-open tenten, waarin enscenering en publiek tegenover elkaar zijn gezet, slaat hun komediespel een hartverwarmende brug door de winderige kilte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden