Toeval

Op weg naar de dermatoloog (voor eczeem) kwam ik gisterochtend het toeval tegen. Je hebt mensen die beweren dat toeval niet bestaat. Zelf geloof ik er wel in, hoewel de link die ik nu tussen twee gebeurtenissen ga leggen het tegendeel lijkt te bewijzen. De eerste is de vrijlating van Volkert van der G. gisteren nadat hij twaalf jaar achter de tralies heeft gezeten. De tweede is het feit dat ik niet met de auto maar met de metro naar mijn afspraak ging. Toen ik weer boven de grond kwam en rechtsaf sloeg, belandde ik tussen kantoorkolossen. Ik liep om die van Robeco heen en sloeg linksaf. Enkele seconden later stond ik op een soort plein en werd ik door een kale man in alle stilte toegesproken. Hij leek met zijn handen druk te gebaren maar het zware metaal waarin hij was gegoten had zijn lichaamstaal doen stollen. Geloof het of niet maar in de meer dan tien jaar dat dit beeld van Pim Fortuyn hier staat, ben ik er nog nooit langs gelopen. Het pleintje dat sinds 2010 de naam van de politicus draagt, was op dat moment leeg. Boven de Pim Fortuynplaats hing een grijs wolkendek. Ik voelde de eenzaamheid van deze plek. Misschien omdat in de rug van het borstbeeld, een immense toren van glas de hemel probeerde te krabben. De vermenging van glas en beton werken meestal deprimerend op me. Op de sokkel waarop het beeld was gezet stond geschreven 'Loquendi Libertatem Custodiamus' wat Latijn is voor 'Laten wij waken over de vrijheid van het spreken'. Ik vond het een juiste keus.

Ik draaide me om en zag dat schuin tegenover het beeld een ander stond te wijzen. Dat van een ridder met getrokken zwaard op een paard. Het gewelddadige element in dit werk, tegenover het beeld van de vermoorde politicus moest ook puur toeval zijn geweest. De ridder was Willem IV, graaf van Holland en Henegouwen ook wel Willem de Stoute genoemd. Nog geen dertig jaar oud vond Willem IV zijn gewelddadige dood bij Warns, op 26 september 1345. Hij sneuvelde in een hinderlaag die door de lokale bevolking was gelegd. Het toeval kan soms heel slim zijn.

Van de dermatoloog kreeg ik nieuwe zalfjes. Ik was mijn handpalmen aan het insmeren toen kort na drie uur het nieuws van de vrijlating van Volkert van der G. op mijn scherm verscheen. Ik vroeg me af wat het beste is: een standbeeld op een verlaten pleintje krijgen na je dood of de vrijheid tegemoet gaan na krap twaalf jaar opsluiting. Waarschijnlijk heeft Van der G. in zijn hoofd al een standbeeld voor zichzelf opgericht. Er vanuit gaande dat hij een grote kans heeft de grens van tachtig jaar te halen, vormen die twaalf jaar gevangenis een niet al te grote hap uit de koek van zijn leven. Een vooraanstaande politicus vermoorden kostte Van der G. 15 procent van zijn vrijheid op de som van een heel leven. Was Fortuyn maar door een haag lijfwachten omringd geweest, dan was die Volkert waarschijnlijk thuis gebleven op 6 mei 2002. Gisteren werd bekend dat de vrijgelaten moordenaar beveiliging 'op maat' krijgt. De overheid wil niets aan het toeval overlaten.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden