Weblog

Toeristisch Athene met een Syrische vluchteling

AtheneBeeld afp

Ali komt het metrostation van Monastiraki uitgelopen, het plein op, midden in het toeristische hart van Athene. We hebben afgesproken koffie te gaan drinken vanmiddag.

Ali heeft een hippe zwarte bril, zijn haar is strak in model gekamd, de bovenste twee knoopjes van zijn blauw-groen geblokte overhemd staan nonchalant open. Hij omhelst me te midden van de drukte van toeristen, jongleurs, trommelaars en straatverkopers van allerlei frutsels.

Eigenlijk zouden we al eerder afspreken, maar de afgelopen dagen staakte het metropersoneel en kon Ali niet weg uit zijn tentje in de haven van Piraeus, een halfuur hiervandaan. Daar bivakkeert de 21-jarige vluchteling uit Damascus nu ruim een week. Hij wacht er de uitkomst af van de asielprocedure voor Frankrijk af, nadat hij eerder in een kamp ver buiten Athene zat. Deze zondag rijden de metro's weer - zij het tot negen uur 's avonds.

Tekst loopt door onder foto.

Vluchtelingen in de haven van PiraeusBeeld epa

Acropolis
Ali draait zich om en kijkt op naar de Acropolis, die vanaf hier in volle glorie zichtbaar pontificaal boven het oude centrum uittorent. "Oh, ik wist niet dat Athene een kasteel heeft?" zegt Ali verrast. Het is de eerste keer dat hij in het centrum is. "Een kasteel?" roep ik geschrokken uit. "Dat is de Acropolis! Ken je die niet?" Ali schudt schuchter zijn hoofd. Op naar naar een dakterras met uitzicht op de Acropolis, besluit ik.

Terwijl Ali aan zijn dubbele espresso nipt, leg ik uit dat de Acropolis waarschijnlijk de belangrijkste historische ruïne van Europa is. "Ik ga het googlen", zegt hij. "Wij hebben ook van die ruïnes. In Palmyra. Ken je die? Ik ben er ooit geweest, maar alles wat ik me ervan herinner is dat het er verschrikkelijk heet was." Ik zeg dat ik Palmyra alleen van tv ken, dat ik weet dat Islamitische Staat er vernielingen heeft aangericht, en dat ze nu weer in handen zijn van de regering in Damascus. "Ja, en die heeft er samen met de Russen nu een klassiek concert georganiseerd. Precies op de plek waar Islamitische Staat een paar maanden terug nog mensen onthoofdde. Hoe is er in Europa eigenlijk gereageerd op die propaganda?" Ali kijkt nog eens naar de Acropolis. Volgende keer gaat hij hem beklimmen, bezweert hij.

Even later lopen we door de nauwe straatjes van de oude Turkse bazaar. Verkopers van toeristische prullaria wedijveren om onze aandacht. "Ha, dit doet me denken aan de souk in Damascus. Die is er ook vooral voor toeristen", zegt Ali lachend. Sto palio tzami, staat er op een van de winkeltjes. In de oude moskee. "Is tzami het Griekse woord voor moskee?" vraagt Ali. "In het Arabisch is het jamia." Ik leg uit dat het woord via het Turks in het Grieks terecht is gekomen. Ali vindt het logisch. "De Grieken lijken wel een beetje op ons, maar nog meer op de Turken, ook in hoe ze zich gedragen. Maar toen ik dat een keer tegen een Griek zei, werd hij boos." Ali kan het wel goed vinden met de Grieken, vertelt hij. Over de Fransen, mogelijk zijn toekomstige landgenoten, maakt hij zich een beetje zorgen. "Ik heb gehoord dat ze veel koeler zijn."

Demonstratie of feestje
We lopen door en komen uit op Syntagma, het plein voor het Griekse parlementsgebouw. Het staat vol met honderden mensen met spandoeken. Door megafoons klinken strijdvaardige leuzen tegen het regeringsbeleid. Vanavond stemt het parlement over alweer een nieuwe ronde bezuinigingen en belastingverhogingen. "Een demonstratie? Dit ziet er meer uit als een feestje", zegt Ali. Hij kijkt naar de stalletjes die frisdrank en souvlaki verkopen en kan een lach niet onderdrukken. "Nou, het loopt vanavond geheid uit de hand", werp ik tegen. Ik wijs op de maskers die de politieagenten om hun nek hebben hangen, klaar om op te zetten bij het gebruik van traangas. "Gaan ze ook schieten?" wil Ali weten. Ik schud mijn hoofd. "Nou, dan is het dus een feestje. Bij de demonstraties tegen de regering in Syrië werd op ons geschoten. Ach ja, kogels zijn goedkoper dan traangas. Zal ik de mensen hier eens wat filmpjes op mijn mobiele telefoon laten zien?"

Ali kijkt ongelovig als ik op een politiekordon afstap. Op vertoon van mijn perskaart mogen we erdoor, weet ik. Ik kijk om en zie Ali twijfelen. "Kom, het is oké", zeg ik, terwijl ik hem met een armgebaar wenk. Een agent zet een stap opzij. Na een paar minuten staan we weer op Monastiraki. Het is tijd om terug te gaan naar zijn tent, voor de metro's weer ophouden met rijden. "Athene is echt leuk! We spreken snel weer af toch?", zegt Ali, terwijl hij me weer omhelst. Achter hem baadt de Acropolis in het avondlicht..

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden