Toenadering oosterse en rk kerk stelt nog niet veel voor

den bosch – ’Een bescheiden stap vooruit’, noemt Leo van Leijsen de toenadering tussen de oosters-orthodoxe kerken en de rk kerk. Ze zijn sinds het schisma van 1054 ernstig verdeeld, maar bereikten in Ravenna vorige maand overeenstemming over knelpunten, zoals de status van de bisschop van Rome als opvolger van Petrus. In een later verschenen slotdocument is dit vastgelegd.

De betekenis ervan valt tegen, want de grootste oosterse kerk, de Russisch-orthodoxe, tekende niet. Aartsbisschop Hilarion Alfeyev van Wenen weigerde toen hij zag dat daar ook de Estse orthodoxen aanwezig waren. De 125 miljoen Russische orthodoxen leven op gespannen voet met de Esten. Leo van Leijsen, medewerker voor de oosterse kerken van de katholieke vereniging voor oecumene: „Onderlinge spanningen tussen de oosterse kerken zijn misschien wel groter dan de spanning tussen de oosterse kerken enerzijds en Rome anderzijds. Maar de oosterse kerken zijn onderling ook weer heel coherent. Het kan wel wat lijden, de band blijft bestaan.”

Zeker is wel, dat de verhouding tussen Rome en het oosten de laatste jaren beslist verbeterd is, vooral door de erkenning van oosterse kant dat Rome van de in totaal vijf belangrijke vestigingen van kerkelijk gezag (naast Constantinopel, Antiochië, Alexandrië en Jeruzalem) de belangrijkste is. „Dat betekent overigens niet dat Rome gezag heeft over de andere vier”, legt Van Leijsen uit.

De rk kardinaal Kasper, prefect van de pauselijke raad voor de eenheid, sprak van een ’doorbraak’. Zowel oosterse als westerse kerken willen samenwerken. De Russisch orthodoxe kerk, volgens Van Leijsen, om gezamenlijk in Europa vragen rond moraal, familie en seksualiteit aan te pakken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden