Toekomstmuziek

Nightmirror. CD BR 160992. Possessed. Mute Stumm 111. Triage. A & M 395.392.

Pendelend tussen moederland Libanon en vaderland Nederland liet hij vanaf begin jaren '80 een eigen spoor na in de popmuziek. Zijn laatste band East Meets West, die meeslepend de groepsnaam verklankte, is inmiddels ter ziele.

'Nightmirror' is Banabila's eerste cd sindsdien. In samenwerking met Yasar Saka ontvouwt hij een melancholiek klankschap, dat zich het best als een film voor het oor laat omschrijven. 'Nightmirror' vertoont dan ook sterke affiniteit met het werk van Benjamin & Lew, Wim Mertens en Tuxedo Moon.

Met behulp van piano, melodica, saz, harp, percussie en talloze geluidseffecten brengt Banabila een onwezenlijke wereld tot leven. Varierend van ijl en introvert tot rusteloos en schurend, tovert hij de contouren van een cosmopolitisch universum waarin ruimte en tijd op lossen. Een fascinerende plaat vol toekomstmuziek.

Strijk aan zet

Ook het Balanescu Quartet brengt verschillende werelden in een punt samen. Beinvloed door hedendaagse Britse componisten als Michael Nyman en Gavin Bryars brengt het strijkkwartet een hommage aan de Duitse synthesizergroep Kraftwerk.

De interpretatie van ondermeer Robot, Autobahn en Model op de cd 'Possessed' is verrassend goed uitgewerkt. Terwijl de cello het ritme aangeeft, 'violeren' de andere drie leden er vrij op los zonder het origineel uit het oog te verliezen.

Drie eigen composities en een song van David Byrne houden de spanning onverminderd vast. Misschien een steuntje in de rug van violist Nigel Kennedy, die binnenkort Beethoven voor Jimi Hendrix inruilt?

Botsing

Een frontale botsing tussen iemand's binnen- en buitenwereld is aangrijpend verklankt op 'Triage' van zanger/componist David Baerwald. Balancerend op de rand van gekte verzet hij zich met dwingende toon tegen het (Amerikaanse) onrecht in de wereld.

De verloedering van de binnensteden, de politieke corruptie en de rol van de CIA en nog veel meer ontkomen niet aan zijn bijtend sarcasme.

Voor Baerwald betekenen zijn songs een uitlaatklep, die gezet in blues, soul of rock de luisteraar onontkoombaar gevangen houden. De intensiteit van Captain Beefheart, de spanning van Lee Clayton en de angsten van Rupert Hine worden erin weerkaatst.

Bovenal blinkt Triage uit met zijn geengageerde en briljante teksten die in de tegenwoordige Amerikaanse popmuziek tot een zeldzaamheid zijn geworden. Zelfs de hoes, twee met bloed besmeurde handen boven een Amerikaanse vlag, passeerde zonder sticker de censuur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden