Toekomst voor mensen met een verleden

Acht cursisten volgen sinds september een opleiding groenbeheer bij de Vereniging Vrijwillig Landschapsbeheer Beuningen. De eenjarige cursus is bedoeld voor mensen die 'een poosje buiten de maatschappij hebben gestaan'.

Onno Havermans

BEUNINGEN - Lusteloos prikt Marcel zijn vork in de gehaktbal op zijn boterham. ,,Je hebt er moeite mee hè?”, vraagt zijn maatje Maikel. Marcel knikt en houdt het hoofd gebogen. ,,Ja jongen”, troost Maikel, ,,dat is verdriet.” Marcel, een 48-jarige 'gesjeesde student', is twee jaar geleden door de sociale dienst Nijmegen naar de Vereniging Vrijwillig Landschapsbeheer Beuningen (VLB) gestuurd voor resocialisatie. ,,Ik had een alcoholverslaving, heb een halfjaar in een ontwenningskliniek gezeten. Af en toe heb ik nog een terugslag, zoals nu mijn vriendin me heeft verlaten.”

Maar bij VLB krijgt Marcel geen kans om in lethargie te vervallen. Zijn zeven mede-cursisten beuren hem op en de begeleiders sporen hem aan door te zetten. ,,Je ziet hier mensen opbloeien. Toen ik een paar dagen was thuisgebleven, belde Frans me op, en nu ik er weer ben krijg ik niet op m'n flikker, maar zegt hij: 'Goed dat je er weer bent'.”

Frans, dat is voorzitter Frans Gruwèl, de stuwende kracht achter VLB. Onder leiding van de voormalige chef-kok doet de ruim 25 jaar oude vrijwilligersorganisatie veel meer dan alleen het onderhoud van bospercelen, een oude kade en de dijkhelling langs de uiterwaarden van de Waal. De VLB biedt diverse mensen de kans om te herstellen van de schade die ze vaak door eigen toedoen hebben opgelopen. Zo is de reclassering hier vaste klant om veroordeelden hun taakstraf in de natuur te laten uitvoeren.

Sinds september doen ook docenten van agrarisch opleidingscentrum Helicon de werf op de grens van Weurt en Beuningen vaak aan. Ze zorgen voor de theoretische begeleiding van de acht cursisten die bij VLB parktijkcertificaten krijgen voor het gebruik van motorkettingzaag en bosmaaier, het planten van bomen, hagen en kruiden, rasteren, houtbewerken en bodemverharden.

De deelnemers zijn mensen met een verleden: verslaving, psychiatrie, criminaliteit of langdurige werkloosheid. ,,We hebben allemaal zo'n periode achter de rug dat je het niet meer ziet zitten”, vertelt Marcel. ,,Hier kom ik tot rust. Ik ben echt een stadsjong, zag eerst niks, maar nu herken ik planten, paddestoelen, vogels. En het biedt me ook perspectief. Of me dat straks een baan oplevert? Ik verwacht het wel.”

Ook Maikel (25) kijkt weer optimistisch naar de toekomst sinds zijn komst naar Beuningen.

,,Frans heeft me helemaal uit de put geluld. Ik ben niet dapper genoeg om de hand aan mezelf te slaan, maar heb er wel vaak aan gedacht. Hier doe ik dertien stappen naar voren. Deze opleiding biedt mij rust in mijn hoofd. Ik ben lekker de hele dag buiten en straks heb ik weer een papiertje.”

Maikel heeft als voetbalhooligan het nodige op zijn kerfstok. Hij kwam diverse malen met de politie in aanraking, en kwam uiteindelijk door een werkstraf in Beuningen. ,,Mijn leven stond van maandag tot maandag in het teken van geweld. Ik gebruikte drugs en drank, ik deed mensen pijn. Ik heb stadionverboden voor alle stadions in Nederland. Ik werd gewoon seksueel opgewonden van een voetbalrel. Dan word ik een ander mens, een beest. En ik moest in alles meedoen, liep in Armani en andere dure kleding. Ik had wel altijd werk in de horeca, maar dat was niet genoeg dus kwam ik in de criminaliteit. Ik slikte de ene leugen in en stikte in de andere. Na een paar jaar wilde ik er wel uit, maar je komt er niet zomaar uit. Gelukkig kreeg ik hulp van mijn ouders.”

Bij VLB probeert Maikel weer te wennen aan een werkritme. Daarnaast volgt hij een cursus via de sociale dienst om te leren omgaan met de autoriteit van een baas, en leert hij bij de Stichting Kairos in Nijmegen zijn agressie hanteren. ,,Ik moet leren rustiger te worden. Ik praat straattaal en zo denk ik vaak ook nog. Maar ik wil die jongen van vóór mijn 15de terug”, zegt hij na de gezamenlijke lunch in het Beuningse Dijkmagazijn, die voor sommige VLB'ers de belangrijkste maaltijd van de dag is. ,,Twee jaar geleden zou ik je hebben uitgelachen als je zou zeggen dat ik me buiten de stad prettig zou voelen, maar nu zou ik het liefst de rest van mijn leven hier blijven.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden