Toch een beetje familie, die NOS

De NOS gunde ons zaterdag een blik achter de schermen tijdens de inhuldiging van koning Willem-Alexander op 30 april. We zagen Beatrix de Akte van Abdicatie tekenen en hoorden de regisseur roepen: "Camera 37, nu, inzoomen." Even later niets dan vrolijkheid in de regiewagen tijdens de balconscène. "Even wuiven misschien. Fantastisch. Die staat erop."

Voor de NOS begon het werk meteen na de abdicatietoespraak van Beatrix op 28 januari. "Diezelfde avond hebben we nog hotels en reportagewagens in Amsterdam geboekt", vertelde producent Mike van Breemen. De dag erna zat de NOS al bij de gemeente om een studio op de Dam te regelen. Vervolgens overleg over camera-posities in en buiten de Nieuwe Kerk. Boven de Dam moest een zwevende camera komen, dat stond vast.

Waarom is dit leuk om te zien? Niet omdat we veel te weten komen over de achtergrond van keuzes. Waarom het ene shot wel en het andere niet wordt getoond, lijkt vooral een kwestie van intuïtie en ervaring. In een split second moet de regisseur beslissen: nu de dochtertjes, nu Máxima, nu Beatrix. Die spanning voel je in de huiskamer, en dat maakt het kijken enerverend.

Maar er is meer. De NOS-presentatoren zijn vertrouwde gezichten, familie bijna. Daarom is het aardig om hen nu eens van hun menselijkste kant te zien. Een Rik van de Westelaken die mijmert dat hij bang is om de schepen van de Koningsvaart door elkaar te halen ('ze lijken zo op elkaar') en een Astrid Kersseboom die Rob Trip vertelt dat ze er 'een eind aan gaat breien.' "Ik heb nog precies 16 procent op mijn iPad."

Ook 'Nederland in 7 overstromingen' (NTR) gaf ons een kijkje in de Hilversumse keuken. Henny Huisman vertelde over de inzamelingsactie na de overstroming van 1995. "Probleem was dat de dijk maar niet echt wilde doorbreken. Daar stonden we dan op het podium. Bij zo'n actie wil je toch wel graag het water horen klotsen. We hebben zelfs nog in het archief gezocht naar beelden van dode koeien." Presentator Frank Westerman concludeerde spits: "Het geld stroomde dus binnen, maar het water zakte."

Een goed tv-debuut van Westerman, auteur in het dagelijks leven. Goed, omdat hij vergeten overstromingen - wie kent nog de Marcellusvloed van 1219? - boeiend weet te actualiseren door een link te leggen naar onze volksaard. Zo is goedgeefsheid ons in de genen gaan zitten door onze strijd tegen het water. Catastrofes waar ook ter wereld kunnen daardoor op onze gulheid rekenen. Zelfs de net-niet-ramp van 1995 was goed voor 82 miljoen.

Ook het polderen, in de zin van onderhandelen, komt voort uit de dreiging van de zee. Dijkonderhoud, zo toonde Westerman deze vrijdag, kon alleen in goed overleg. Op die manier ontstond in de dertiende eeuw het eerste waterschap, als een soort middenkader tussen centrale overheid en burger in, een model waarin later tal van maatschappelijke organisaties zich nestelden.

Het water klonk ons aaneen als natie en vormde onze mentaliteit. Met een bijzondere rol voor onze eerste koning Lodewijk Napoleon. Hij gaf na de vloed van 1809 kunstenaars opdracht gedichten en prenten te maken om daarmee geld op te halen. De eerste inzamelingsactie was een feit. Terwijl we toen niet eens een Henny Huisman hadden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden