Titelstrijd tussen middenmoters

BARENDRECHT - Veel strijd, weinig echte kwaliteit. Dat is in het kort het beeld dat de clubs in de eerste klasse B van het zaterdagvoetbal tot op heden hebben opgeroepen. Barendrecht en GVVV maakten in die zin zaterdag geen uitzondering op de regel.

Na negentig minuten ploeteren stond er een 1-1 stand op het scorebord, wat de verhoudingen in het veld exact weergaf. De twee ploegen waren aan elkaar gewaagd geweest, zowel op de spaarzame sterke als op de vele zwakke punten. Barendrecht en GVVV houden zich niettemin op in de bovenste helft van de ranglijst. De eerste zeven clubs staan gerekend naar het aantal verliespunten twee kralen op het telraam van elkaar vandaan. Koploper is nog steeds verrassend het Zeeuwse Hoek (zeven verliespunten). Pal daarachter zit het drietal DOVO, GVVV en SDVB (ieder acht), gevolgd door Barendrecht, Spakenburg en Lunteren (ieder negen).

De titelstrijd zal gaan tussen middenmoters. Interessant voor de betrokken clubs, trainers en fans, maar de neutrale toeschouwer zal geregeld geconfronteerd worden met duels zoals Barendrecht-GVVV: een tackle hier, een inworp daar en af en toe een verdwaald schot op doel. Daaraan herkent men een voetbalwedstrijd, maar daar was dan ook alles mee gezegd.

Barendrecht vloog bij zijn terugkeer in de eerste klasse onstuimig uit de startblokken (9 uit 5) maar is vervolgens danig ingezakt (4 uit 6). “We zitten in de fysieke klasse en wij hebben moeite met fysiek getinte tegenstanders. Bovendien gaan ze ons kennen”, verklaart trainer Martin van der Kooy de terugslag. Van der Kooy weigerde zich te verschuilen achter een lijst van geblesseerde spelers waarom zijn elftal zo moeizaam opereerde tegen GVVV. “Trainers praten altijd over blessures en schorsingen, maar de passing was gewoon slecht”, gaf de hij ruiterlijk toe.

Bij afwezigheid van aanvaller Pieter Vermaas verscheen Barendrecht tegen GVVV met een aanvalsduo. Marcel Brienen bestreek de flanken, terwijl Peter Houtman zich voornamelijk in het centrum ophield. Zoals bekend komt het rendement van de kopkracht van Houtman het best tot zijn recht bij voorzetten vanaf de achterlijn, maar niet een Barendrechter kwam in de positie om Houtman op de ideale wijze te bedienen. En de surrogaat-voorzetten door het centrum waren allemaal een prooi voor Houtmans bewaker, de vijf centimeter langere Wim van Oudbroekhuizen.

Hard werken voor een goed resultaat deed Barendrecht met overgave. Middenvelder Robert Ouwendijk is het proto-type van een sjouwer. Het intellect van de ploeg zit bij libero Fred Lagendijk die regelmatig aardige opzetjes verzon. Maar voor de rest draaide Barendrecht toch vooral op goede wil. Waarschijnlijk was die eigenschap alleen niet voldoende geweest voor een doelpunt. GVVV stak echter in de persoon van Ton Wildebeest een handje toe. Drie keer leidde de vrije verdediger een levensgrote kans in voor Barendrecht. Pas de derde blunder mondde uiteindelijk uit in een doeltreffend rollertje van Johan Wouters.

“Het was een experiment”, sprak GVVV-trainer Frans Koenen. “Met Wildebeest wilden we meer voetballend vermogen krijgen van achteruit.” Einde oefening Wildebeest dus, want in de slotfase nam Koenen geen enkel risico meer. De falende Jan van Rabenswaay moest het veld ruimen, Wildebeest diende een linie op te schuiven waarna Wim van Dijk zijn vertrouwde stek in het hart van de verdediging mocht innemen. Aldus trok GVVV de 1-1 over de streep.

Zestig tellen na de treffer van Barendrecht had invaller Galid Hamdauoi koppend de balans hersteld. Het was het enige hoogtepunt van de kleurloze Veenendaalse driemansvoorhoede.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden