Titel als een uitweg voor emoties

NIJMEGEN - De plotselinge dood van haar vader bracht Sissy van Alebeek in de aanloop naar het Nederlands kampioenschap wielrennen terug tot de vraag hoe belangrijk sport in het leven is.

,,Het ene moment dat ik ging trainen, was ik binnen een uur alweer thuis. Ik dacht: wat heeft het allemaal voor zin. Maar de volgende dag kon ik het wel weer opbrengen.'' Want sport blijkt ook een goede manier om emoties een uitweg te bieden.

Zelden maakte de ontknoping van de nationale vrouwenstrijd meer emoties los dan zaterdag in Nijmegen. Van Alebeek won de sprint van de kopgroep en viel daarna in de armen van haar huilende moeder. Ook bij ploeggenote en hartsvriendin Leontien van Moorsel biggelden de tranen over de wangen. ,,Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar'', zei Van Moorsel. Van Alebeek bleef onwennig lachen. Het wilde niet echt tot haar doordringen.

Twee weken geleden keerden haar ouders met de ouders van Van Moorsel terug van Spanje waar ze een koers van hun dochters hadden gevolgd. Tijdens een tussenstop zakte Jan van Alebeek ineen. Hij overleed ter plaatse. In dagen van verslagenheid probeerde de Farm Frites-ploeg zich te concentreren op het NK. Want er waren ook grote zorgen over de ernstig zieke mecanicien Jaap van der Wolf. Van Moorsel: ,,Onze ploeg reed vandaag met extra moraal.''

Van Alebeek (25) fietst al aan de zijde van de drievoudig olympisch kampioene sinds die in 1996 met haar eigen VKS-ploeg begon. Ze verhuisde van Schijndel naar Rotterdam om meer met haar kopvrouw te kunnen trainen. Een onverdeeld genoegen is dat lang niet altijd -'Leontien is best wel hard en rijdt nog door als ik al het snot voor de ogen heb'- maar dat werpt ook zijn vruchten af. ,,Mijn basisniveau is flink omhoog gegaan.''

De afgelopen week twijfelde ze nog of ze wel moest meedoen aan het NK. Moeder Mien spoorde haar aan toch op te stappen. Tot halverwege de koers had Van Alebeek moeite om zich volledig te concentreren op de wedstrijd. ,,Mijn gedachten sprongen alle kanten op. Om ongelukken te voorkomen heb ik mezelf gedwongen om me alleen nog met de koers bezig te houden.''

Veertig kilometer voor het einde ontstond een kopgroep met zes vrouwen. Behalve Van Alebeek en haar ploeggenote Bertine Spijkerman was ook Saskia Kaagman uit de opleidingsploeg van Farm Frites meegesprongen. Met venijnige demarrages matte de talentvolle Kaagman de concurrentie af. Waarmee het pad voor de rappe Van Alebeek werd geëffend.

Met de finish in zicht sloegen de zenuwen toe. Ze zocht contact met ploegleider Zijlaard die adviseerde te gokken op de sprint. ,,Hij zei: vertrouw op jezelf. Ik ben nogal een twijfelaar.'' Gelanceerd door Spijkerman trapte ze naar de titel. Mooier kon niet, vond Van Moorsel. ,,Dit verzin je niet. Het lijkt wel een droom.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden