Tim Persent schittert in matig tweeluik

DANS

LeineRoebana Herz/Seele HHHHH

Het is natuurlijk niet toevallig dat Tim Persent de faun Marsyas danst in het tweeluik 'Seele/Herz'. De bosgod, die razend goed kan fluitspelen, of hier, bij dansgroep LeineRoebana, super kan dansen. En Persent is al dertig jaar één van de gezichtsbepalende dansers in Nederland.

Met zijn gedans daagt Marsyas de godheid Apollo uit, gedanst door Uri Eugenio, die hem in een duet verslaat en vervolgens levend vilt. In een monoloog vertelt 'Apollo' Eugenio hoe het bloed van Marsyas alle kanten op spuit. Hoogmoed komt voor de val, is de moraal van het verhaal. Maar ook: onsterfelijk willen zijn in de aanschijn van de kunsten, de wens om voor altijd jong te blijven.

Tim Persent won in 2004 een Gouden Zwaan, de belangrijkste oeuvreprijs in de dans. En al is hij de vijftig gepasseerd, ook in Seele/Herz is Persent de artistieke stuwkracht in de danstaal van LeineRoebana. Als Persent danst, begrijp je waar het vandaan komt, zeg maar - de organische abstractie van de dans krijgt emotionele grond. Wat van de vrouwelijke schaduwdansers, in het eerste deel ingezet als een in dans commentariërend Grieks koor, in deze voorstelling niet altijd kan worden gezegd.

Want de danseressen zijn de zwakke schakel in Seele/Herz, wat wordt versterkt door de ijzersterke participatie van de vrouwelijke muzikanten van The Stolz Quartet in het tweede deel. De livemuziek is namelijk ook al zo'n stuwkracht, en visueel een onlosmakelijke onderdeel van de dans bij het Amsterdamse choreografenduo Andrea Leine en Harijono Roebana. De celliste en de hoboïste volgen huppelend een choreografisch parcours, de violistes bewegen over het podium alsof ze de dans met hun noten omarmen. Daarbij zijn de hobo en de strijkstokken puntige uitroeptekens in de melancholische minimale compositie van de Australisch-Nederlandse componiste Kate Moore.

Waarom laat LeineRoebana, na jarenlange ervaring hiermee, de wisselwerking tussen dans en muziek niet meer voor zich spreken? Waar de monoloog van 'Apollo' Uri Eugenio in het begin sferisch nog iets toevoegt, zijn de overige tekstflarden, her en der in de voorstelling gebezigd, vooral richtingloos en bovendien onverstaanbaar. Onnodig is de verwijzing in tekst naar een eerdere choreografie als 'inside joke', en de inzet van een deels aan het oog onttrokken klingelklangel-installatie is onvoldoende uitgewerkt. Zulks maakt Seele/Herz als geheel wat troebel, terwijl dit tweeluik alle krachtige elementen bevat - Tim Persent voorop - om helder en onontkoombaar te zijn. Zonde, hoor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden