Tijd voor een nieuw parkoers

Wil Amsterdam topatleten en -tijden op de marathon, dan moet de route verlegd worden

ROB VELTHUIS

Het is om gek van te worden. Krijgt Jos Hermens, met een beperkt budget, een behoorlijk veld atleten naar de marathon van Amsterdam, loopt de zaak door externe factoren in de soep. Een snelle tijd, dé reclame om de beste lopers te lokken, bleek onbereikbaar. Het parkoers is aan revisie toe.

De tegenslag had te maken met een structurele hindernis in combinatie met een onbeïnvloedbare factor: de bochtigheid van het parkoers en het weer. Het was ongewoon warm voor de tijd van het jaar, de luchtvochtigheid bedroeg in de ochtend 90 procent en de onverwacht doorbrekende zon zorgde voor de rest. De race dreigde niet alleen voor de duizenden recreanten, maar ook voor de toplopers een marteling te worden.

Voor velen uit die eerste categorie kwam de redding in de vorm van donkere wolken en zelfs regen. Toen waren de elitelopers al gefinisht, of uitgestapt. De drie voornaamste troeven, Wilson Chebet, Ayele Abshero en Abel Kirui, haalden de eindstreep in het Olympisch Stadion niet. Het was dat de Keniaanse outsider Bernard Kipyego in de vorm van zijn leven verkeerde. Hij won zijn eerste marathon, maar bleef met een persoonlijk record van 2.06.22 ver van de tijd waarin Chebet vorig jaar triomfeerde: 2.05.36.

Dat was niet verwonderlijk. Zelfs de Afrikaanse toplopers dropen na enkele kilometers van het zweet. De harde wind langs de Amstel stond pal tegen en stokte het tempo zodanig dat een parkoersrecord snel uit zicht verdween. De bochtigheid in de route deed de rest van het remmende werk.

Voor iedereen was het pijn lijden. Meestal wordt die gevolgd door de euforie van voldoening. Zoals voor Paul Zwama, die vanwege de foute planning vlak na een EK in een ontstellend zwak veld met een tijd van 2.21.58 Nederlands kampioen kon worden. Hij had nooit zo afgezien, maar de binnenkomst in het stadion was het "het meest fantastische dat ik heb meegemaakt".

Wil Amsterdam het gat met concurrent Rotterdam dichten en een rol blijven spelen op het hoogste niveau in het marathonspel, dan moet volgens Hermens het parkoers op de schop. Een marathon is tegenwoordig een toeristische reclamespot, met tv-beelden die naar 130 landen gaan. Het Rijksmuseum werd voor deze gelegenheid fraai uitgelicht, maar daar waren wel een aantal extra scherpe bochten voor nodig.

Hermens wil af van het lange, klassieke stuk buiten de stad langs de Amstel en heeft een minder bochtige route door de stad voor ogen. Bij gebrek aan financiële middelen kan een supersnelle route toch wereldtoppers naar Amsterdam lokken. Het wereldrecordparkoers van Berlijn is het grote voorbeeld.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden