Tijd om olympische frustratie te begraven

Beachvolleyballers Schuil en Nummerdor zijn goed op dreef en genieten van bijzondere ambiance

Richard Schuil en Reinder Nummerdor kunnen zich geen mooiere locatie wensen om de olympische frustratie van vier jaar geleden van zich af te schudden. Het stadion met 15.000 plaatsen op de Horse Guards Parade ligt in hartje Londen, ingeklemd tussen Buckingham Palace, Downing Street en St. James' Park. Het uitzicht vanaf het complex is indrukwekkend. "Het is inderdaad een droom om hier te spelen", zegt Nummerdor.

"Wij kijken alle wedstrijden op televisie", vervolgt de Noord-Hollander, nadat hij en Schuil ook de tweede poulewedstrijd van het olympisch toernooi hebben gewonnen. "Dan hebben ze ook steeds een shot van bovenaf, genomen vanuit een Zeppelin of zoiets. Dan zie je de omgeving, die gebouwen en de London Eye, echt geweldig. En het stadion ook. Het is nog groter dan in Peking en het is altijd uitverkocht."

Nummerdor is in zijn element na de triomf (21-9, 21-16) op de Duitsters Jonathan Erdmann en Kay Matysik. "Dit is een team waar we het vaak moeilijk tegen hebben", verklaart Nummerdor zijn blijheid. "We hebben ze toevallig onlangs twee keer gepakt in Berlijn, daarvoor hadden we drie keer op rij van ze verloren. In Berlijn ontdekten we hun zwakheden. We hebben de videobeelden teruggekeken. Allemaal details en we wisten dat die Erdman niet de beste passer was, dus de service was belangrijk. Daar hebben we veel punten op gemaakt."

Nummerdor (35) onderscheidde zich met een aantal fantastische reddingen in het achterveld en met veel slimme, geplaatste ballen aan het net. Hij vond het jammer dat er vandaag een rustdag was. "Wij houden ervan om gewoon twee potjes op een dag te spelen", is zijn uitleg. "Op deze manier krijg je geen ritme in het toernooi en telt vaak de vorm van de dag. Het is de kunst om die vast te houden."

Nummerdor constateerde de afgelopen dagen dat de vorm bij veel teams met de dag verschilt. Gisteren ging het met hem en Schuil ook veel beter dan in de eerste partij. Hij weigerde zich dan ook rijk te rekenen na de puike partij tegen de Duitsers. "Ik vind het belangrijk dat we in de poule nog een goede wedstrijd neerzetten. En daarna zien we wel wat er gebeurt. Vier jaar geleden wonnen we alle poulewedstrijden en werden we in de knockoutfase snel uitgeschakeld. Dat zegt dus niets."

De herinneringen aan Peking doen nog steeds zeer, vooral bij Schuil. In het Chaoyang Park golden de twee oud-zaalinternationals als serieuze medaillekandidaten, maar op een vroege maandagochtend ging het mis tegen twee voor Georgië uitkomende Brazilianen. "Ik heb er nog steeds last van", vertelt Schuil, "vooral als ik die jongens zie. We hadden toen zo'n megakans om een medaille te halen. Ik was toen echt heel ziek en ik zal niet zeggen wat ik toen allemaal gedaan heb. Ik weet nog wel dat ik de hele kleedkamer heb gesloopt. Gek genoeg is een van die jongens nu een goede vriend van me."

Sinds Schuil begin dit jaar vader is geworden van een dochter - na een gecompliceerde bevalling - heeft hij het belang van de sport leren relativeren. "Als ik nu verlies geef ik de tegenstander een hand en is het over", zegt de 39-jarige Amsterdammer. "De zege op die Duitsers ben ik na een uur al vergeten. We wonnen het toernooi in Klagenfurt, ik vond het allemaal wel best. Een half uur later zat ik in een taxi naar het vliegveld. Het is allemaal zo betrekkelijk."

Een domper in Londen zal hem niet lang achtervolgen. Dat neemt niet weg dat hij er op zijn vijfde Spelen (drie in de zaal, twee op het strand) vol voor gaat om toch te proberen een olympische medaille in de wacht te slepen. "Ik ben nerveuzer dan normaal. Op de weg hier naartoe had ik in de bus niet veel te melden. Normaal heb ik een grote muil, maar je bent er meer mee bezig dan bij een gewone worldcup. Dat geloof ik allemaal wel. Dit blijft spannend."

Schuil vindt zichzelf een betere beachvolleyballer dan twee, drie jaar geleden. Hij prijst zich gelukkig dat hij nog altijd topfit is. "We zijn allebei niet heel jong meer en we spelen een goed seizoen. De volgende wedstrijd wordt lastiger, die is om negen uur 's ochtends. Dan ben je 39 en moet je om zes uur je nest uit. Dan ben ik nog een beetje strammetjes."

Meppelink en Van Gestel houden na winst zicht op knockoutfase
Beachvolleybalsters Madelein Meppelink en Sophie van Gestel hebben hun zicht op het bereiken van de knockoutfase behouden. Het Nederlandse koppel zegevierde in twee sets over de Australische Becchara Palmer en Louise Bawden: 21-19 en 21-15.

De debutanten hadden zondag hun eerste groepsduel verloren van de sterke Brazilianen Talita en Antonelli. Meppelink en Van Gestel, die zich pas op 1 juli kwalificeerden voor de Spelen, hadden nu de zenuwen beter in bedwang. "We pakten het nu in ieder geval wel op" zei Meppelink, die zich het belang van de winst van gisteren terdege reailiseerde. Een nieuwe nederlaag had het zicht op een plaats bij de laatste zestien danig vertroebeld. "Deze was heel belangrijk", erkende Meppelink. "We voelden net iets minder spanning dan in onze eerste wedstrijd. Toen speelden we bovendien tegen een sterkere tegenstander", aldus Meppelink. Van Gestel zei zondag nog dat ze het olympische gevoel miste. "Dat komt ook omdat we ons pas zo laat gekwalificeerd hebben. Maar ik heb dit keer al wat beter rondgekeken. Het is mooi als je voor zo veel toeschouwers speelt en overal op de tribues mensen in het oranje ziet."

De tegenstander van morgen, het Duitse koppel Goller/Ludwig, is als achtste geplaatst: "We hebben tot nu toe twee keer van ze verloren, maar driemaal moet dan maar scheepsrecht zijn."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden