Tienerroadtrip doet denken aan Tarantino en gebroeders Coen

Jessica Barden en Alex Lawther maken indruk in The End of the F***ing World.Beeld rv

James is psychopaat. In Alyssa vindt hij iemand die hij kan vermoorden. Maar het loopt anders, zoals alles in 'The End of the F***cking World'.

Alleen al dat begin: "Ik ben James. Ik ben 17. En ik ben er vrij zeker van dat ik een psychopaat ben". Een heerlijke binnenkomer, die kennismaking met James, een bozig bleekneusje. In de kantine op school zit hij alleen achter zijn lunch. James had geen vrolijke jeugd: zijn moeder pleegde voor zijn ogen zelfmoord en hij heeft een moeizame band met zijn veel te vrolijke vader. James reageerde zich af op dieren, door ze te vermoorden. Ook stak hij zijn hand een keer in de frituurpan. Om eens iets te voelen.

James (Alex Lawther, bekend uit 'Black Mirror'-aflevering 'Shut Up and Dance') is de ene hoofdpersoon van 'The End of the F***ing World', een eigenzinnige, gitzwarte tragikomedie gebaseerd op het gelijknamige stripboek van Charles Forsman uit 2011. De andere is Alyssa (een doorbraakrol van Jessica Barden), het meisje dat nieuw is op school en James aanspreekt: "Ik zag je net skateboarden. Je kunt er niks van". De twee sluiten een ongemakkelijke vriendschap - James omdat hij iemand zoekt om te vermoorden, Alyssa omdat ze nu eenmaal verder niemand kent.

Ze besluiten ervandoor te gaan, weg uit dit leven van burgerlijke bekrompenheid, in het niet nader gedefinieerde zuiden van Engeland. Hun roadtrip heeft als einddoel Alyssa's vader, die zijn dochter na haar geboorte in de steek heeft gelaten.

Onderweg ziet James natuurlijk af van zijn moordplannen, maar om andere redenen dan je als kijker zou verwachten. Ook ligt het voor de hand dat de twee iets voor elkaar gaan voelen, maar ook dat gebeurt anders dan normaal. Nee, deze romance is verre van zoetsappig.

Werdegang

De makers van deze serie laten met acht afleveringen van slechts twintig minuten weer eens zien dat in beperking de meester schuilt. Wat stijl betreft is de serie duidelijk beïnvloed door Quentin Tarantino; die ongemakkelijke dansscène halverwege is een duidelijke verwijzing naar 'Pulp Fiction'. Ook de gebroeders Coen zijn nooit ver weg. Door de vreemde situaties met gortdroge bijfiguren doet deze werdegang van James en Alyssa sterk denken aan bijvoorbeeld 'Fargo'.

Pulp Fiction was een grote inspiratiebron voor deze serie.Beeld Les Archives du 7ème Art/Holland

The End of The F***ing Word is een liefdesverhaal over twee verschoppelingen. Over twee pubers die, zoals alle pubers, hun rotsvaste overtuigingen uiteindelijk 180 graden zullen moeten bijstellen. En het is een serie over de moeite die de buitenwereld heeft om om te gaan met afwijkend gedrag.

Want dat de twee afwijkend zijn, moge duidelijk zijn. En het vergt een kouder hart dan Alyssa en James pretenderen te hebben om niet stapelgek te worden op deze twee. Dat is vooral te danken aan het overdonderende acteerwerk van Lawther, en vooral van Barden, die een heerlijk smalende en uitdagende Alyssa neerzet - wier diepbegraven onzekerheid op de juiste momenten opspeelt. Dit is een ruw pareltje, dat hopelijk geen vervolg krijgt. The End of the F***ing World is nu precies goed.

The End of the F***ing World, Netflix.

De trailer is hier te zien. Of lees recensies van andere series.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden