'Tien jaar geleden woedde hier nog oorlog'

Door het oog van de webcam lijkt het een Playmobilstad: nieuwe wolkenkrabbers, kaarsrechte wegen en vierkante pleinen. Beri Shalmashi (29) draait een rondje met haar laptop om een indruk te geven van haar nieuwe thuis in Erbil, de hoofdstad van de federale staat Iraaks-Koerdistan waar ze sinds een half jaar woont. Als jonge, talentvolle filmmaakster werd Shalmashi in Nederland bekroond met de Echo-award, een stimuleringsprijs voor jong allochtoon studietalent, en een nominatie voor het Gouden Kalf. Ze studeerde in Amerika en woonde vlak voor de Arabische lente zes maanden in Caïro, waar ze inspiratie opdeed voor haar debuutroman 'Vijf witte kamelen'.

Terug in Amsterdam trof ze een ander Nederland. "Het was niet meer het Nederland dat ik fijn vond. Het prikkelde niet meer. Het nieuws ging over relatief kleine dingen. Zeker in vergelijking met het Midden-Oosten waar ik net vandaan kwam." Ze zag kansen in de eeuwenoude regio Koerdistan, die ze haar tweede thuis noemt. Haar ouders, Iraanse Koerden, zetten zich al jong in voor de Koerdische kwestie in hun land. In verwachting van haar eerste kind werd Shalmashi 's moeder gevangengenomen. Door een politieke uitruil werd ze voor de bevalling vrijgelaten en kon ze met haar man naar Parijs vluchten, waar Shalmashi werd geboren. Twee jaar later werd het gezin welkom geheten in de Nederlandse polder. "In Almere heb ik me altijd thuis gevoeld. Maar ik groeide op met het idee dat ik nog een ander thuis had. Door de verhalen van mijn ouders kreeg ik langzaam heimwee naar een plek waar ik nooit had gewoond."

Een half jaar na haar vertrek doceert de filmmaakster op de oudste universiteit van Erbil: de Salahaddin University, werkt ze aan haar boek en aan de verfilming van Kader Abdolah's 'Het huis van de moskee', samen met de gevierde Iraanse regisseur Bahman Ghobadi. "Het is qua werk een slimme zet geweest om hier naartoe te gaan. Economisch gaat het heel goed, zowel voor expats als voor de lokale bevolking zijn er veel kansen."

Wel vindt ze werken in de publieke sector pittig. "Er is veel corruptie en bureaucratie. Voor mijn werk als docent ben ik nog nooit uitbetaald. Het ophangen van een videoscherm in een collegezaal duurde zes weken. Geduld is het toverwoord."

"Misschien zeur ik over kleine dingen als ik besef dat op drie kwartier rijden hier vandaan, in Kirkoek, er nog regelmatig aanslagen zijn. Het is bijzonder om juist nu hier te zijn."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden