Tien jaar geleden had niemand je geloofd

Afgelopen maandag schonk Marianne Thieme, fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren, op haar web-log aandacht aan Barack Obama. Niet vanwege diens economische programma, of vanwege zijn visie op de onlusten in Iran, of omdat premier Balkenende hem binnenkort bezoekt – kwesties die een Nederlands politicus toch tot enige reflectie zouden kunnen inspireren.

De fractievoorzitter schreef over de Amerikaanse president omdat hij recentelijk in het openbaar een vlieg had doodgeslagen.

Hij deed dat trouwens, zie het betreffende fragment op YouTube, uiterst behendig en gevat. Maar Marianne Thieme kon er niet om lachen. Ze vond het ’de moeite waard’ te melden dat Amerikaanse dierenactivisten Obama om zijn daad hadden berispt. Kleine dieren, schreef ze vroom, verdienen ’evenzeer onze aandacht’ als de grote. „Ook voor dieren geldt: wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd.”

De wereld staat onverminderd in brand, en wij hebben een parlementslid dat zich druk maakt om de rechten van de vlieg? Wie dit pakweg tien jaar geleden had voorspeld, was vermoedelijk gestuit op ongeloof. Nu is zulke decadente gekte heel gewoon.

Zo was er diezelfde avond groot dierennieuws op AT5, onze lokale televisiezender. Wat wil het geval? De Amsterdamse GGD had op verzoek van het stadsdeel Watergraafsmeer lokdozen neergezet langs de Linnaeuskade teneinde de rattenplaag aldaar te bestrijden. Ook kwamen er borden met het dringende verzoek voorlopig géén vogels te voederen.

Toch handig zo’n dienst, zou je denken. De bruine rat is per slot geen lieverdje. De pest brengt hij niet over, andere ziekten wel. Dat de overheid probeert het beestje binnen de perken te houden – alle lof. Maar dierenrechtenstrijders denken daar heel anders over.

Het Comité Dierennoodhulp, de Stichting Faunabescherming, de Stichting Rechten Voor Al Wat Leeft en de Werkgroep Park en Fauna sloegen de handen ineen. De GGD, aldus een verklaring, had de lokdozen nooit mogen neerzetten omdat het ’vergiftigen en doden’ van ratten ’ineffectief en dieronvriendelijk is’. En met even briljante logica: „Er zijn ook mensen die bang zijn voor katten, honden en vogels. Die worden ook niet om deze redenen allemaal gedood.”

Op de zender zagen we hoe enkele vrouwen – verstandig schoeisel, verstandige fietsen, verbeten blik – onder het struikgewas doken, de zwarte lokdozen onklaar maakten en in een bak plaatsten.

Het geheel deed onwillekeurig denken aan een geslaagde scène uit een oude aflevering van het duo Van Kooten & De Bie. Maar het was real life. Dit was Nederland, anno 2009.

De verslaggever van AT5 deed z’n best. Ratten zijn toch niet fijn?, zei hij. Hoezo niet fijn?, zei de ene activiste. Dat het volk zulks denkt, komt doordat het ’vals voorgelicht’ is. En of wij wel weten, zei de andere, dat de GGD handelt in strijd met artikel 36 uit de Dierenwelzijnswet waarin staat dat het verboden is ’om zonder redelijk doel’ bij een dier pijn of letsel te veroorzaken? De enige die bij de lokdozen garen spint, wisten de vrouwen, is de GGD. „Die verdient hier geld mee.” Op welke slinkse wijze hoefden ze helaas niet nader te verklaren.

Daarna nam een zenuwachtige GGD-functionaris onder het oog van de camera de rattenlokdozen in ontvangst. Uit zijn mond geen onvertogen woord over wat toch echt een sabotageactie was. Wel meldde de voice-over dat de dienst zich „de komende dagen zal beraden wat ze doen met de rattenoverlast”.

Wijken voor de rechten van de rat? Wie dit pakweg tien jaar geleden had voorspeld, was vermoedelijk gestuit op ongeloof.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden