THRILLERS - De keuze van Willy Wielek

George Davies Green: De Holbewoner van New York (Meulenhoff)

Charles Willeford: Molenwiek (Atlas)

Ik hou van Willefords detective Hoke Moseley, wiens mentaliteit kan worden gekenschetst door de twee motto's die aan het boek voorafgaan: “Het leven is een inspanning een betere zaak waardig” en “Er loopt heel wat geteisem rond”. Als 'Molenwiek' begint heeft Hoke het bijltje erbij neergegooid: hij wil eten, drinken noch praten, zijn familieleden dumpen hem bij zijn vader. Terwijl zich in zijn directe omgeving allerlei drama's afspelen keutelt hij daar, als hij weer een beetje op de been is geraakt, rond op het achtererf. Een oude man, door zijn buurmeisje van negen via een opgedrongen tongzoen gechanteerd, brengt niet meer dan een dag in detentie door. Maar dan is het kwaad al geschied, hij is in aanraking gekomen met een psychopaat en wordt betrokken bij gewelddadige overvallen. Pas dan komt Hoke op de proppen, die zijn oude vak nolens volens weer heeft opgepakt. Het kan zo extravagant niet lopen of Willeford behoudt zijn droge, laconieke stijl. Die heeft iets van dure champagne. Waar vind je zoiets nog, vandaag de dag? Niet meer bij Willeford, die is helaas gestorven.

Colin Bateman: Cyclus van het Geweld (Meulenhoff)

Journalist Miller, altijd rondrijdend op een krakkemikkige mountainbike, wordt wegens dronken wangedrag overgeplaatst van Belfast naar Croissmaheart. Dat is niet alleen een negorij, maar ook een plaats waar een doem over schijnt te hangen. Millers voorganger, Jamie, is spoorloos verdwenen en dat wekt daar geen zweem van verbazing, want er verdwijnen er zoveel spoorloos. Enfin, de Ierse ellende. Miller neemt Jamies baan over en ook zijn vriendin. En blijkbaar ook zijn vijanden. Hij heeft zich heilig voorgenomen te doen alsof zijn neus bloedt, maar 't helpt niet: ze weten hem te vinden. Net als hij op het punt staat terug te keren naar zijn oude krant vindt het noodlot hem... in een onverwachte vorm. 'Cyclus van het Geweld' is een droevig boek, vol dreiging. Bateman schuwt het grote gebaar, zijn stijl is licht, luchtig en geestig. Deze tegenstelling versterkt het effect en maakt de thriller tot literatuur.

John Grisham: In het Geding (Bruna)

Grisham is de 'grand young man' van de rechtbankthriller, dat weet een ieder die in dit genre enigszins thuis is. In 'In het Geding' beschrijft hij de rechtszaak tussen een tabaksfirma en de weduwe van een man die aan longkanker is gestorven na vele decennia meer dan twee pakjes sigaretten per dag te hebben gerookt. Er staat voor de tabaksindustrie veel op het spel. Een paar miljoentjes voor de treurende weduwe kunnen er best af, maar als ze deze zaak verliezen staan de sluizen wijd open voor misschien wel miljoenen aanklachten. En vlak de beurs niet uit... Dus wordt er gesjoemeld dat het een lieve lust is, de tegenpartij is overigens nauwelijks een haar beter. Intussen bewerkt een jonge man, geholpen door zijn vriendin, de jury van binnenuit. Hij zorgt er eerst voor dat hij gekozen wordt, daarna neemt hij het leiderschap over en manipuleert zolang tot diverse leden naar huis worden gestuurd. Voor welke partij werkt het paar? En wat is hun doel? Dat zullen we hier niet verklappen. Grisham is geen groot schrijver, het lijkt soms of zijn pen door een computer wordt bestuurd, maar zijn plots zijn altijd super de luxe. 'In het geding' (in het Engels 'The Runaway Jury', een veel betere titel) bevestigt Grishams reputatie.

Carl Hiaasen: Hurricane (Luitingh-Sijthoff)

Max en Bonnie zijn op huwelijksreis in Florida als daar een orkaan losbreekt. Prompt ontpopt Max zich als een super-ramptoerist: hij wil niet meer naar Disneyland, hij wil video's maken van de verwoeste gebieden. Op een gegeven ogenblik verdwijnt hij, Bonnie niet hulpeloos achterlatend want ze wordt in bescherming genomen door een jongeman wiens lust en leven het is te jongleren met mensenschedels.

Ene Edie wilde eigenlijk in Palm Beach ene Kennedy verleiden en chanteren maar als dat mislukt, ziet ze een andere manier om vlug en veel geld te maken. Ze sluit zich aan bij een stelletje engerlingen dat van de schade profijt probeert te trekken. En dan is er nog Skink. Een man met een oog, een vuile baard, schoenen zonder veters, een badmuts op zijn kop en een verblindende filmsterrenglimlach. O, wat weet de auteur van die curieuze lieden een lekker soepje te brouwen. 'Hurricane' is een hilarisch boek, maar het gelach verstoort de spanning niet. Een echte schrijver is Hiaasen en een goede ook.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden