Thijs Woltgens en Felix Rottenberg: botsing van stijlen

DEN HAAG - Nog geen twee weken nadat Felix Rottenberg het verkiezingsprogramma van de PvdA met grote woorden heeft toegejuicht, zegt hij de hoofdverantwoordelijke voor dit bejubelde document, Thijs Woltgens, de wacht aan.

Een ongerijmde uitval van de grillige partijvoorzitter, zo op het eerste gezicht. Toch ligt de verklaring voor de hand. De onmin tussen Rottenberg en fractievoorzitter Woltgens, onder wiens leiding het verkiezingsprogramma is opgesteld, heeft niets van doen met inhoudelijke geschillen. Zij is terug te voeren op wederzijdse ergernis over de stijl van hun publieke optreden. Vandaar dat bij alle lof die Rottenberg heeft voor het werk van Woltgens' programcommissie, hij toch wenst dat iemand anders de leiding van de fractie op zich neemt na de Tweede-Kamerverkiezingen van volgend jaar.

Rottenberg benadrukte gisteren in zijn poging zijn uitspraken in de De Telegraaf te relativeren dat over de inhoudelijke koers geen verschil van mening bestaat. Dat klopt. Dat is ook geen wonder, als je bedenkt dat Rottenberg geen uitgesproken opvattingen heeft over het sociaaldemocratische gedachtengoed. Instinctief voelt hij aan dat het programma van de commissie-Woltgens in grote lijnen de richting aangeeft die je van de PvdA mag verwachten, na het vernieuwings- en louteringsproces dat de partij heeft doorgemaakt door de hernieuwde ervaring met het regeren.

Het laat zich raden dat vooral de opvallende, verfrissende vorm van het nieuwe programma hem bevalt. Het globale program geeft in een essay een denkrichting aan, van waaruit de PvdA maatschappelijke vraagstukken benadert. Voor iemand met Rottenbergs gevoel voor politieke stijl zal zo'n breuk met de traditionele opzet een verademing zijn.

In de personen van Rottenberg en Woltgens zijn botsende opvattingen over de gewenste stijl van een politicus vertegenwoordigd.

Rottenberg hecht veel meer dan de fractievoorzitter aan politiek als een persoonlijke houding. De overeenkomst met het anti-ideologische D66 dringt zich op. Net als de democraten vindt Rottenberg dat een politicus zonder vooroordelen, niet belast door ideologie, stelling moet nemen tegenover kwesties. De politicus moet zo'n houding van onbevangenheid uitstralen, meent Rottenberg.

Woltgens daarentegen hecht aan de ideologie van de PvdA. Hij wil in zijn optreden laten zien dat hij wordt gedreven door traditionele sociaal-democratische waarden als gelijkheid, eerlijk delen en sociale rechtvaardigheid. In zijn betogen haakt hij consequent bij deze idealen aan.

Daarnaast zijn Rottenberg en Woltgens simpwelweg twee botsende persoonlijkheden. Karakterologisch passen de gemoedelijke Limburger en de extraverte flap-uit uit Amsterdam van geen kant bij elkaar. In hun gedrag zijn zij tegenpolen. Woltgens is de rust zelve. Hij is begiftigd met een ongekend vermogen tot relativeren. Ooit maakte hij in een keer een eind aan een interruptiedebat dat hoog dreigde op te lopen met de opmerking: “U rekent op mijn consistentie en dat kunt u niet.” Soms maakt hij zelfs een onthechte indruk, en lijken de zaken in de Tweede Kamer langs hem heen te gaan.

Rottenberg, de druktemaker, is in zijn gedrag het tegendeel. Dat is wellicht de belangrijkste verklaring voor zijn ergernis over Woltgens.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden