Theatrale types doen joelend slaperige dorpjes aan

Les Ogres

Regie: Léa Fehner

Met: François Fehner, Adèle Haenel en Marc Barbé

***

De Franse regisseuse Léa Fehner groeide op in een reizend theatergezelschap, vandaar dat ze de belevenissen van een bonte stoet acteurs zo vanzelfsprekend in beeld brengt. Zonder verdere introductie slingert ze ons de circustent in waarmee het gezelschap het zuiden van Frankrijk doorkruist.

Op het programma staat Tsjechovs komische eenakter 'De Beer' die voor de gelegenheid is omgevormd tot een cabaretachtige show. Tsjechov beschrijft in zijn stuk hoe een heftige tweestrijd uitmondt in een intense verliefdheid. En natuurlijk straalt de fictie af op de realiteit. Ook in het echte leven achter de schermen wordt gestreden en gevreeën, en niet zo'n beetje ook.

Het is wel even wennen aan die theatrale types die joelend de slaperige dorpjes rond Toulouse aandoen, en die onderlinge ruzies smoren in geweldige slemppartijen. Het duurt ook een tijdje voordat je in het tumult karakters leert kennen, zoals de oudere leider van het gezelschap, een rol van Fehners eigen vader François, die min of meer zichzelf speelt.

Het best uit de verf komt de relatie tussen Monsieur Déloyal, de spreekstalmeester, en de jonge, zwangere Mona. De laatste wordt gespeeld door de talentvolle, 27-jarige Adèle Haenel, die in korte tijd een aantal uitstekende Franse films op haar naam zette, en binnenkort te zien is in de titelrol van het nieuwe Dardenne-drama 'La Fille Inconnue'.

Haenel is zo'n stille natuurkracht die opeens kan ontvlammen, en ook heerlijk boos kan zijn. In 'Les Ogres' is haar relatie met de spreekstalmeester op zijn zachtst gezegd gecompliceerd. Zij verwacht een kind van hem, maar hij is met zijn hoofd nog bij zijn jonggestorven zoon. In het gekrakeel van het theatergezelschap dient zich opeens onverwerkt verdriet aan, en angst voor wat komen gaat.

Fehner waakt ervoor om terugblikkend op haar jeugd het leven van het rondreizende gezelschap te idealiseren. Dat blijkt eigenlijk al uit de titel, 'Les Ogres', de monsters. Tegelijkertijd voel je de aantrekkingskracht van die grote alternatieve familie, en een hang naar een manier van samenleven en samenwerken die zich onttrekt aan de norm. Als Mona in afwezigheid van haar geliefde moet bevallen, staan er tien anderen klaar om de honneurs waar te nemen.

Mooi is de scène waarin het gezelschap na een dramatische gebeurtenis in gezamenlijk gezang uitbarst, als in een mini-musical. De scheidslijn tussen het theater en het leven is gedurende de hele film al minimaal, maar wordt hier echt opgeheven. Zingend worden de oude caravans in gereedheid gebracht om te verkassen. De reis gaat verder. The show goes on.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden