theater

Te zien t/m 11 november in het Carrousel Theater aan de Kloveniersburgwal in Amsterdam. Daarna tournee.

De één vroeg zich af of dat niet een religieuze sekte was uit het eind van de vorige eeuw, een ander meende dat het een bekend spionnenechtpaar was uit de Koude Oorlog. Maar mijn jonge vriend die in de jaren zeventig de havo had gedaan, trok onmiddellijk maar liefst zes platenalbums uit de kast. Zonder de muziek van Richard en Karen Carpenter was er van zijn huiswerk maken in de brugklas niet veel terechtgekomen.

Als ik de omslaghoezen bekijk, zie ik in één oogopslag waarom broer Richard en zus Karen bij ons langharig slag betweters bij voorbaat een verloren race liepen. Waarschijnlijk trok je in 1969 je hand geschrokken terug als je per ongeluk een van hun albums in de platenzaak beroerde. 'Ticket to ride': broer en zus op een walgelijk duur zeiljacht in een blauwe baai. 'A kind of hush': jakkes, wat een goudgele smoeltjes in de avondzon. 'Live at the Palladium': de muntfrisse, blootgesperde tandenrijen gaven je al een vieze smaak in de mond. 'Horizon': dat strijklicht, dat met blauwe biesjes afgezette witte poloshirt van Richard, rits half open, gouden kettinkje boven behaarde borst; de kwijleblik van Karen.

Carrière

Naar een idee van Matin van Veldhuizen en in haar regie schetsen Stella Denier van der Gon en Frank Houtappels de carrière van dit Top of the World-duo die tragisch eindigde met de vroege dood van Karen aan anorexia, terwijl haar broer Richard aan de pillen verslaafd raakte. Ter ondersteuning van de gezongen passages neemt zangeres Annemieke Tetteroo plaats op het toneel, maar ook de prachtige stem van Houtappels maakte voor mij tenminste dat de voorstelling veel te snel was afgelopen.

Bevreemdend mooi is de kronkel-zitbank in paars en lila van Anne Karin ten Bosch. De 'flonkerende Colgate-lachers van het merk hoeksteen Amerika' mochten dan wel voor president Nixon in het Witte Huis komen zingen, ze moeten volgens deze voorstelling een beroerd leven hebben gehad. Maar Carrousel geeft geen antwoord op de voor de hand liggende vraag of het de tegenstand was die hun muziek ('kaasblokjesmuziek', zegt Richard verbitterd) opriep, die hen kapot maakte. 'This double life you've handed me is like the devil and the deep blue sea', is een refrein uit een liedje van hem. De volgende keer in de platenzaak zal ik ze even zachtjes aaien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden