theater

Brakke Grond Amsterdam t/m 22-4, Rotterdam 26/28-4, België t/m 15-5, Utrecht 19/21-5.

In 'Moeder en Kind', een produktie van de Vlaamse groep Victoria, wordt niemand tot de orde geroepen. In dit gezin heerst de anarchie, een huishouden van Jan Steen, waar ieder doet waar-ie trek in heeft, waar niemand zich om wat of wie dan ook lijkt te bekommeren, en waar toch warmte vanaf straalt. Dat is het knappe van de enscenering van het koppel Alain Patel (regisseur) en Arne Sierens (schrijver). Zij zijn er in geslaagd het eigene van de acteurs, vier volwassenen en vier kinderen, naar voren te halen en dat in een vorm te gieten die veel weg heeft van een ouderwets volkscircus.

Spil van de familie is de moeder die in sappig, soms vrijwel onverstaanbaar, Vlaams doorratelt terwijl de rest zijn gang gaat, kibbelt, stoeit of zwijgt. Regelmatig wordt zij onderbroken door keihard uit de luidsprekers schetterende popmuziek of andere populaire deunen. En dan wordt er gedanst, geplaybackt of gerapt. Bloedstollend acrobatisch soms, maar ook onverwacht erotisch. Met magere beentjes onder een roze gehaakt jurkje en het gezichtje verscholen onder een woeste pruik is het ritmisch schokkende lijfje van een jongetje roerend sensueel.

Zoals een jaar of vier geleden toneelgroep Carver zich door een fotoboek liet inspireren voor het prachtige 'Café Lehmitz', zo vonden Platel en Sierens hun inspiratie bij 'Living Room' van fotograaf Nick Waplington, die daarvoor twee jaar lang twee Britse arbeidersfamilies had gevolgd. Met materiaal dat zij gedurende eindeloze wandelingen in de Gentse arbeidersbuurten opdeden, zorgden Platel en Sierens vervolgens voor een vleug couleur locale, waarin de spelers en met name de kinderen zich kennelijk als een vis in het water voelen.

Het stuk heeft geen plot, geen anekdotische opzet. Maar de chaos heeft een structuur, waarin je van elk personage een heel persoonlijke indruk krijgt en daar zelf een verhaal omheen kunt bouwen. Door de combinatie van alledaagse wanorde en muzikale intermezzo's is realisme uitgebannen en kiert het inzicht in de verhouding leven-droom. Het maakt de voorstelling geestig en emotioneel. Mallotig en vertederend is het kleine meisje dat op kunstschaatsjes blijft rondhobbelen tot iemand haar er eindelijk van verlost, en dat zich in het konijnenhok onder de eettafel een poosje afzondert van het vermoeiende familiegedoe. En mooi is de moeder die zichzelf 'een goeie moeder' noemt - “'t Is iemand die 't moet zeggen, Hein” - als zij prompt daarop in pathetische kronkels kan zwelgen op het 'Ave Maria'.

'Moeder & Kind' is een rauw drama, dat onder de oppervlakte van pittoreske armoe doorkoekeloert, een spectaculaire omhelzing van het leven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden