theater

Tournee.

Om Jacques Brel goed te kunnen vertolken, moet je al iets van het leven hebben geleerd. Vrijwel alle jonge zangers die zich aan zijn repertoire wagen, missen die bagage. Chansonnier-pianist Paul de Munnik (25) is een uitzondering. Als hij in dit programma Brels 'La valse à mille temps' zingt, dringt hij gevoelig door tot de kern. Iets soortgelijks geldt voor popzanger-gitarist Thomas Acda (28). Het repertoire van zijn band 'Herman & Ik' heeft het gelikte van de meeste Nederlandstalige groepjes. Maar als hij hier een zeer persoonlijk lied aanheft over een onverwachte en emotionele ontmoeting met een vroegere klasgenote, wordt duidelijk dat hij toch echt heel goed schrijven en componeren kan.

Zulke liedjes vormen de kracht van 'Zwerf' on', het 'rock 'n roll-cabaret'-debuut van het duo Acda & De Munnik, dat zich laat bijstaan door (bas)gitarist David Middelhoff. Eigenlijk zijn het allemaal solonummers die de beide heren vertolken, waarbij zij elkaar dan bijvallen als muzikaal begeleider en als zanger van de tweede stem. Ook in de gesproken teksten is er sprake van twee eenlingen in plaats van een duo. Zelfs in de dialogen en een enkele sketch lijkt het steeds of de heren náást in plaats van mèt elkaar optreden. Met regisseur Ruut Weissman zag het duo klaarblijkelijk in, dat dit nu (nog?) de beste manier is om de timiditeit en zachtheid die De Munnik uitstraalt, goed te laten sporen met de ogenschijnlijke bravoure en rationaliteit van Acda. Bovendien bood het op die manier afwisselen van persoonlijke liedjes met gesproken teksten over zich afzonderlijk herinnerde dromen en gebeurtenissen, een intrigerende vorm om de voorstelling in te gieten. Daarin besluiten twee muzikanten om, naar het voorbeeld van Jack Kerouacs 'On the road', de vrijheid te verkiezen en te gaan zwerven. Al slenterend door onder meer Parijs filosoferen zij over liefde, vriendschap en dood. Dan gaan zij weer naar huis en nemen zich vervolgens voor wederom op reis te gaan. Maar in die tussentijd komen zij wel hardhandig tot het besef, dat de tijd niet heeft stilgestaan in de ruim 35 jaar die verstreek na Kerouacs boek. Wie toen een winner was, heeft nu nog het meeste van een loser.

Helaas vond Acda het nodig voor het verduidelijken van met name die laatste visie zijn ervaring als stand up-comedian aan te wenden. Dat leidt tot gezochte en dus overbodige conférences (zoals over zijn komische belevenissen als rij-examenkandidaat, reünist en bubbelbadbezoeker). Het is een stijlbreuk, die onnodig schade berokkent aan de verfrissend andersoortige aanpak die het duo verder voorstaat. Op zulke momenten wringt de voorstelling zich te veel in het cabaretkeurslijf waar die zich op andere momenten juist zo verrassend van ontdoet. En dat vond ik juist extra aardig van dit programma, omdat het hier immers grotendeels ging over de zoektocht van het duo naar vrijheid en ongebondenheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden