Theater

18 en 19/3 Utrecht, 20 en 21 Groningen en verder tournee tot 17/5 in Nederland en België. Van 8-19/4 in Amsterdam, Frascati.

Toneelgroep Carrousel brengt het stuk uit in een bijzondere bezetting, waarmee het gezelschap van dit broeierige, typische Williams-drama een klaterend heldere interpretatie geeft.

Het idee voor deze productie is afkomstig van acteur Cas Enklaar, die al tientallen jaren hiermee rondliep, zoals hij vorige week in een interview in deze krant uitlegde.

In die tijd was het stuk intussen regelmatig te zien, onder andere in de veelgeprezen voorstelling van Het Zuidelijk Toneel, waarin Chris Nietvelt de rol van de lerares Engels, Blanche Dubois, speelde die aan haar leugens, haar drankzucht en haar verwoeste leven ten onder gaat. Nietvelt speelde haar rol met zo'n flamboyante hysterie dat je moest vrezen of zij de volgende voorstelling nog wel zou halen.

Kern van het idee van Enklaar was het stuk in een volledig mannelijke bezetting te spelen. Daarmee worden de bij Williams altijd diep weggestopte homoseksuele conflicten helder en aangrijpend uitgewerkt zonder dat het stuk zijn kracht verliest. De broeierigheid ervan, die al tegen het einde van Williams' leven een gedateerde indruk maakte, lost op in lyrische lijnen met een zuiverende werking.

Regisseur Matin van Veldhuizen vertaalde het stuk opnieuw in overleg met Enklaar. Alleen de personages uit de kern van het dramatisch conflict handhaafde zij: Blanche, door Enklaar zelf gespeeld, haar zus Stella bij wie Blanche beschutting komt zoeken (Laus Steenbeeke), haar man Stanley Kowalski (Marcel Faber), die Blanche alle hoeken van haar in leugens vastgelopen leven laat zien. Verder is er huisvriend Mitch (Tjeerd Bischoff, buitengewoon aangenaam om hem na zoveel jaar weer te zien spelen), die de laatste en vergeefse strohalm is waaraan Blanche zich probeert vast te grijpen, vordat ze naar een kliniek wordt afgevoerd. Tenslotte waart door de handeling een buitenstaander, hier 'de krantenjongen' (Mads Wittermans), die aan Blanche's verlangen naar zuiverheid en haar verdriet om de verloren jonge geliefde Allan een stralend perspectief geeft. Het stuk wordt gespeeld in een tonende stijl, waarbij de spelers vrijwel altijd op het toneel aanwezig zijn, in een prachtig eenvoudig décor van Marc Warning. Het hete New Orleans-klimaat, de veranda's en andere realistische trekken van de Zuidelijke planters-architectuur zijn niet letterlijk aanwezig.

Innerlijk

Alle aandacht richt zich op datgene wat zich in Blanche afspeelt. Enklaar laat dat fenomenaal zien met zijn bijzondere stem, zijn uiterst precieze poses, zijn grote, effectieve armgebaren en zijn stralende blik. Hij rafelt zijn personage uiteen op een manier waar je emotioneel door geraakt wordt, terwijl je tegelijkertijd het gevoel hebt dat je getuige bent van een fijnzinnig en zeer scherp betoog over de acteerkunst. In deze voorstelling onderga je als toeschouwer pure lust: van het hart en van het prikkelend uitgedaagde denkvermogen. Gaan zien is genieten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden