theater

AMSTERDAM - De platenmaatschappij van Abba verbood het oorspronkelijke script, want het was te 'biografisch'. Het Van den Ende-concern trok zich vervolgens terug, want het kon zich niet verenigen met een uitgeklede versie van dat origineel. De makers trotseerden de tegenslagen en besloten het project in gewijzigde vorm voort te zetten. Maandagavond ging 'Dancing Queens' in première in het Amsterdamse Werkteater.

Laura Vlasblom, na een uur, na de zoveelste Abba-song: “Nu ben ik gewoon een domme look-alike. Ik wil geen Frida meer zijn. Ik wil mezelf zijn.” De recensent had die uitspraak graag al na vijf minuten gehoord, waarna de voorstelling een andere weg had kunnen gaan. Nu is het slechts een constatering en het bewijs dat de makers zich er zelf ook van bewust waren dat er iets niet aan deze productie deugt.

'Dancing Queens' is opgezet als 'a tribute to Abba' en omdat Laura Vlasblom, Brigitte Nijman, Edwin de Jongh en Michael Dietrich goede zangers zijn (en door een muzikaal trio sterk worden begeleid), doen ze dat overbekende Abba-repertoire inderdaad eer aan. Ook hebben ze met kostuumontwerpster Lenn Aarntzen flink gestudeerd op het uiterlijk van de personages die zij imiteren. Kortom: deze look-alikes van Agnetha en Bjorn, Benny en Anni-Frid (Frida) kunnen er rechtstreeks mee naar de Soundmix-Show. Maar blijft de vraag: wat moet je er in het theater mee?

Hoe het oorspronkelijke, 'verboden' verhaal eruitzag, weet ik niet, maar het was klaarblijkelijk opgezet als 'biografische voorstelling' rond de groep Abba. In de nieuwe versie schuilt het 'biografische' nog slechts in terugblikken van de vier spelers op hun eigen jeugd, toen ze allen van Abba hielden. Daarbij maken ze uiteindelijk zelfs aannemelijk dat deze muzikale voorkeur van invloed is geweest op hun latere leven, als zangeres ('Men zegt wel eens: je hebt vroeger zeker vaak naar Abba geluisterd. . .'), als partner ('Mijn huidige vriend is mijn eerste grote liefde? Nee, hij is mijn tweede. . .') en als zoon en dochter van gescheiden en gestorven ouders (die zij zich herinneren via vroegere Abba-songs). Dan slagen zij erin om, dankzij openhartigheid en een flinke dosis zelfspot, humor en ontroering door de voorstelling te vlechten. Was dat maar meer uitgebuit. Maar op de schaarse momenten dat het echt interessant belooft te worden, volgt weer een nieuw Abba-lied: 'Chiquitita' of 'Dancing Queen', 'Fernando' of 'Money, money, money', 'Waterloo', 'The winner takes it all' of een van de vijftien andere successen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden