Theater over Charles Manson is te langdradig en een ratjetoe

Theater

De familie Mansøn

Orkater/Lars Doberman

***

Wat fascineert ons zo mateloos in Het Kwaad, en hoe maak je hier theater over? Het jonge muziektheatercollectief Lars Doberman (Reinout van Scholten Aschat, Matthijs van de Sande Bakhuyzen, Mattias van de Vijver en Jip van den Dool) nam deze vragen als uitgangspunt en seriemoordenaar Charles Manson als onderwerp voor de voorstelling 'De familie Mansøn'. De jongens construeren hierin een mogelijk beeld (hun interpretatie) van de persoon Manson. Tegelijkertijd scheppen ze ruimte voor hun eigen fascinaties, theatrale vondsten en natuurlijk voor hun muziek - ze zijn namelijk niet alleen theatermakers maar ook behoorlijk verdienstelijke zangers en muzikanten. Deze tweede voorstelling, gemaakt onder de vleugels van muziektheatergezelschap Orkater, is misschien nog wel het meest een demonstratie van hun talenten.

De vier jongens beginnen met een opwarming die doet denken aan een sportritueel. In hun onderbroek, met witte sokjes aan, rekken en strekken ze, houden elkaar even stevig vast en kleden zich dan aan in eenvoudige broeken en T-shirts, passend in een jarenvijftigstijl. Ondertussen worden ze gefilmd door een vijfde jongen op de speelvloer, de beelden zijn fragmentarisch en sterk ingezoomd.

Na een meerstemmig lied steken ze echt van wal met een interview met Charles Manson.

Het begin duurt een behoorlijke tijd en laat de toeschouwer lang twijfelen: waar kijk ik nou eigenlijk naar? Zo gaat het door: af en toe krijgt de voorstelling vaart, maar even zo vaak wordt (te) uitgebreid de tijd genomen voor een changement of een woordeloze scène. Datzelfde geldt voor de muziek: in een passend opgefokte jazzy stijl gaan de jongens af en toe behoorlijk lang helemaal los in een nummer, en laten vervolgens weer een tijdlang vooral illustratieve klanken horen, al dan niet live gemaakt.

'De familie Mansøn' (waarom met een ø?) is een ratjetoe van scènes uit het (fictieve) leven van Manson en zijn aanbidders, onderzoek van hun fascinatie voor schokkende beelden en naar het lijkt interessante beeldvondsten. De acteurs spelen mooi samen, geen van hen steekt er met kop en schouders bovenuit en zelfs de filmer (Jochem van Laarhoven) blijkt een verdienstelijk drummer die ook met tekst overweg kan.

Opvallend fascinerend zijn de momenten waarop Reinout van Scholten Aschat als een charismatisch verteller optreedt en een bizar verhaal vertelt, gebaseerd op dat van Manson als sekteleider in de woestijn. Op dit soort momenten krijgt de voorstelling vleugels, op andere momenten blijft ze hangen in leuke, maar te uitgesponnen vormvondsten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden