Opinie

Theater en televisie komen samen in 'Gizmo'

In 'Gizmo', een van de jongste teksten van Alan Ayckbourn, is een man bijna volledig verlamd geraakt door een posttraumatische shock. Maar door een neurobiologische ontdekking, de Gizmo, kan hij op commando als een robot bewegen. Het Muztheater speelt de bizarre komedie in een bezetting van zes acteurs, die met razendsnelle scènewisselingen maar liefst zeventien rollen voor hun rekening nemen.

Op een projectiescherm tegen de achterwand zijn beelden te zien van een commerciële televisiezender, die in de stijl van CNN een nieuwsshow presenteert. Ook op het toneel lijkt de wetenschappelijke presentatie van de neurobioloog en zijn charmante assistente op een tv-show. Terwijl de verlamde Ben Mason als een willoos proefkonijn in zijn rolstoel zit, vertellen anderen zijn levensverhaal. Als hij zelf iets probeert te vertellen, laten ze hem niet uitpraten want hij stamelt een beetje en 'the show must go on'.

Het draait om een demonstratie van de Gizmo, een soort afstandsbediening. Het horloge-achtige apparaat seint de bewegingen van degene die het draagt door naar een microchip in het hoofd van Ben. Deze lijkt dan niet langer verlamd te zijn en kopieert exact het gedrag van de zender. In dit geval een fanatieke fitness-dame, die de arme man tegen wil en dank halsbrekende toeren laat uithalen.

Als Ben in een volgende scène zijn verpleger overhaalt om het ziekenhuis te verlaten en samen in het park te wandelen, raken de verwikkelingen in het stuk in een stroomversnelling. Na een knokpartij met een straatbende belandt Ben in een maffioos milieu en verandert het decor in het protserige interieur van een 'nouveau riche'. Tussen pluchen banken en aquaria vol tropische vissen ontstaat dan een geestige dialoog over de kosmos, aura's en het karma van Ben.

Ook krijgt hij warme gevoelens voor de vrouw des huizes en als zij de Gizmo om haar pols doet, volgt een romantisch duet. Al is het verhaal bij momenten niet helemaal te volgen, de strekking is duidelijk. Om weer controle over zijn leven te krijgen en niet langer als een marionet aan de touwtjes van anderen te dansen, moet Ben een manier vinden om de Gizmo naar zijn hand te zetten.

Terwijl de andere acteurs vooral komische typetjes spelen, zoals de nasaal sprekende wetenschapper of de patserige crimineel, zet Marijn Brouwers de rol van Ben zeer naturel op het toneel. Bovendien imiteert hij perfect de bewegingen van zijn tegenspelers en dat maakt het bizarre verhaal rond het revolutionaire apparaat geloofwaardig.

Het Muztheater is sinds het vertrek van artistiek leider Alan Zipson en de komst van zijn opvolger Kees Jan Hundling een andere weg ingeslagen. Terwijl Zipson vaak koos voor verstilling en emotioneel spel, gaat Hundling juist voor beeldcultuur, muziek en grillige scènewisselingen. In 'Gizmo' sluit dit goed aan bij de sciencefiction-achtige sfeer van het verhaal. De voorstelling is een geslaagde kruising tussen televisie en theater.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden