'The Voice' is een dromenfabriek die families op vrijdagavond voor de buis houdt

"Mam, Wéndy staat in de krant!", roept zoon vanuit de woonkamer. Uit zijn intonatie maak ik op dat hij blij verrast is en dat ik haar ook ken. Wendy. De naam treft me tussen de Lisa's, Noa's en Ambers die ik dagelijks voorbij hoor komen. Is het een moeder misschien? Van voetbal? Hockey? Een nieuwe leidster bij de naschoolse opvang?

Zoon haalt me uit mijn overpeinzingen. Kijk, hier, zegt hij, terwijl hij de krant uitspreidt op het aanrecht. Hij wijst op een foto van Wendy van Dijk.

Aha, die Wendy! Samen met Martijn Krabbé presenteert zij 'The Voice of Holland', een talentenjacht op RTL4. Sinds eind september, toen de zoektocht naar nieuwe vocale sterren begon, zitten man, kinderen en ik iedere vrijdagavond op de bank. Daar zien we - samen met 3,3 miljoen andere Nederlanders - hoe de kandidaten het er dit keer van afbrengen. Wie mag door, wie moet naar huis?

De jury - 'coaches' in jargon - bestaat uit Marco Borsato, Angela Groothuizen, Nick & Simon en Roel van Velzen. "Dit is Marco", zegt zoon na twee afleveringen liefkozend vanaf de achterbank als hij op de autoradio een nummer hoort. Even later wil dochter weten met wie ik liever zou trouwen: met Nick of met Simon. Een paar dagen daarna bekent ze haar oneindige liefde voor Van Velzen - "die eigenlijk Roel heet, maar zo noemt écht niemand hem".

The Voice of Holland wordt tot gekmakens toe onderbroken door reclame en het kost je handenvol geld om te stemmen op een favoriete kandidaat. Dat moet namelijk via je mobiel. Het format laat ook al te wensen over. Hebben de zangers bij binnenkomst nog enige eigenheid, binnen de kortste keren zijn ze gestyled tot dertien in een dozijn. De muziek is middle of the road, de te winnen platencontracten heten wurgend te zijn.

En toch bekoort deze dromenfabriek. Dat de kandidaten zijn gekozen op hun stem in plaats van op hun voorkomen, is een sympathiek idee. Heel prettig: de tijd is voorbij dat juryleden vooral bezig waren elkáár af te troeven. De coaches lijken werkelijk begaan met de muzikale ontwikkeling van de talenten. Ook fijn: rijp en groen komen voorbij. Van de gevestigde musicalster die zijn carrière een andere wending wil geven tot het schuifdeurentalent dat plotseling een uitverkochte Heineken Music Hall weet te bespelen.

De vrijdagavonden van nu zijn de zaterdagavonden van de jaren zeventig. Gebiologeerd keken mijn zusjes en ik met natte haren in pyama op de bank naar de caviarace van de Wie-kent-kwis. Zou André van Duin het hokje met de meeste punten binnenlopen of was toch weer Jos Brink die de show zou stelen? Mijn moeder schonk de glaasjes 7-up nog eens vol, mijn vader kwam maar niet verder in zijn krant.

En ik? Ik heb de krant van gisteren voor dochter gered uit de oudpapierbak. Van Velzen staat erin.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden