Recensie

'The Hitman's Bodyguard' is de grote Samuel L. Jackson-show

'Kogels en voertuigen vliegen over het scherm.' Beeld TRBEELD
'Kogels en voertuigen vliegen over het scherm.'Beeld TRBEELD

The Hitman's Bodyguard
Regie: Patrick Hughes
Met Samuel L. Jackson, Ryan Reynolds, Barry Atsma.

Als je van 'Amsterdamned' van Dick Maas houdt, dan hou je zeker van 'The Hitman's Bodyguard'. Speedboten in de Amsterdamse grachten, explosies en achtervolgingen op de kade. En Samuel L. Jackson die de blues zingt. Pardon?

Jazeker. Het lijkt erop dat Jackson contractueel heeft laten vastleggen dat hij minstens twee keer in zingen mag uitbarsten. Niet dat de acteur dat beter niet had kunnen doen, want het klinkt best goed, maar het versterkt de indruk die je toch al snel krijgt van The Hitman's Bodyguard: dat het de grote Samuel L. Jackson-show is, waarin hij alleen z'n eigen gepatenteerde typetje speelt. Arme Ryan Reynolds, Jacksons tegenspeler in deze formule-achtige poging tot buddy movie, en de bodyguard uit de titel. Aan de actie ligt het niet.

Gewetenloze dictator

Vanaf het vertrekpunt in de binnenstad van Manchester tot in de rechtszaal van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag vliegen de kogels en voertuigen over het scherm. De film opent met Reynolds personage Michael Bryce die zijn succesvolle carrière als bodyguard van de superrijken abrupt beëindigd ziet en dan genoegen moet nemen met clientèle uit de categorie doorgesnoven advocaten. Ondertussen moet Jacksons personage Darius Kincaid onder zware bewaking naar Den Haag worden gebracht om te getuigen tegen de gewetenloze dictator van dienst, vanzelfsprekend met Russisch accent. Als hun route verraden wordt, belt iemand Bryce. Of hij kan helpen om Kincaid op tijd in Den Haag af te leveren. No problem.

Achtervolgd door handlangers van de gewetenloze dictator belanden ze met de auto in Nederland. Ook al moeten ze vóór vijf uur in de Haagse rechtszaal zijn omdat de gewetenloze dictator anders wordt vrijgesproken, Kincaid gaat eerst in Amsterdam een bosje bloemen bij zijn geliefde afleveren. En waarom ook niet?

B-film

Het spektakel is vermakelijk maar het kan de generieke plot en ongeïnspireerde keuzes niet verhullen. Uiteraard kun je niet door Nederland rijden zonder een molen te passeren en doet iemand iets met bloemen, maar bijna nergens is iets oorspronkelijks te vinden. Een B-film die dankzij de status van de acteurs het jasje van een A-film aan kan trekken. Dat al snel een paar maten te groot blijkt.

De enige reden voor een Nederlands publiek om te gaan kijken is dat het zich allemaal in een herkenbaar decor afspeelt. En er is een bus met zingende nonnen. Je moet het misschien niet al te serieus nemen, maar toch gaat achter dit soort films een vaag soort nihilisme schuil. De personages voeren strijd tegen een gewetenloze dictator maar vervolgens worden bosjes naamloze bijfiguren door de twee helden achteloos afgeschoten, terwijl ze de ene bijdehante opmerking na de andere maken.

De dood als decor. Dat klinkt misschien overdreven, maar het wringt wel. Of je stoort je nergens aan. Dan krijg je twee uur lang explosies en achtervolgingen.

Lees ook: Helpen explosies in de gracht Nederland als filmland?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden