Review

The Chemical Brothers - Push The Button

Opa vertelt. Vroeger, toen was een plaat van The Chemical Brothers echt een belevenis.

Dan was het alsof je bevend aan de voet van een heuvel stond. Aan de top stonden briesende paarden die ieder moment in volle vaart de flanken af konden razen om je te vertrappelen. Die wilde beesten, dat waren de kletterende breaks, pompende hiphop- en acidbeats en opruiende samples van Tom Rowlands en Ed Simons. Die Chemical Brothers zijn ter ziele. Ze moesten zich zo nodig ontwikkelen. 'Push The Button' klinkt even grimmig als een poedel met een loopneus. Even sexy als een stripper die de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. En even funky als Frans Bauer die zich afvraagt waar de miniloempia's toch zijn gebleven. Je kunt er, kortom, slechter op dansen dan op een zeephelling. Tom en Ed hebben hun beats met een vitaminetekort opgetuigd met allerlei sonische tierelantijntjes, die aanvoelen als sacharine. Het resultaat is een vlakke popplaat en geen dampende danceplaat. Gelukkig verstaan ze als dj's wel nog steeds hun vak. Hun optreden in de Heineken Music Hall op 24 februari is dan ook goed nieuws voor alle opa's die weer even terug willen naar vroeger.

Toen alles nog beter was.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden