'THE BRIDGES OF MADISON COUNTY'

In 24 bioscopen.

Eastwood, die zijn films zelf produceert en laat distribueren door Warner Bros, heeft lak aan heersende Hollywood-modes en het grote publiek. Hij concentreert zich op verhalen die hem - en hém alleen - iets zeggen. Die verhalen geeft hij zo simpel en sober mogelijk vorm. Dat leverde al een aantal prachtige staaltjes op van efficiënt filmvertellen: 'Pale rider' bijvoorbeeld, maar ook 'White hunter, Black heart' en 'Unforgiven'. Het melodrama 'The bridges of Madison County', gebaseerd op Robert James Wallers bestseller, hoort in dit rijtje thuis.

De nieuwe Eastwood begint op het moment dat het testament van de net gestorven Francesca Johnson (Meryl Streep) geopend wordt. Tot verbazing van haar dochter (Annie Corley) en zoon (Victor Slezak) wil ze niet begraven worden naast haar al jaren geleden overleden echtgenoot. Francesca heeft kort voor haar overlijden besloten dat ze gecremeerd moet worden en verlangt ook dat haar as verstrooid wordt vanaf een van de overdekte bruggen in de streek waar zij leefde: Madison County in Iowa. De paperassen van hun overleden moeder doornemend stuiten de kinderen op een dagboek, waarin Francesca vier dagen in de herfst van 1965 beschrijft.

Ze was die dagen alleen thuis en kreeg een harstochtelijke relatie met Robert Kincaid (Eastwood), een fotograaf die de overdekte bruggen van Madison County voor National Geographic kwam fotograferen. Uit liefde en respect voor haar man en kinderen heeft Francesca die relatie, die meer voor haar betekende dan haar sleur-huwelijk en doorsnee-gezin, beëindigd en verzwegen. Terwijl de dochter - die haar moeder heimelijk bewondert - en de zoon - die aanvankelijk woedend en verbijsterd reageert - het dagboek doorbladeren, zien wij in flashbacks hoe de romance in het najaar 1965 verliep.

Die flasbackstructuur is meer dan een gemakkelijke verteltechniek. Langzaam (en helaas wat oppervlakkig) geeft Eastwood aan dat ook de huwelijken van Francesca's kinderen niet erg gepassioneerd zijn. Aan het eind van de film putten ze uit wat ze over hun moeder aan de weet kwamen de kracht om eindelijk orde op huwelijkszaken te stellen.

Onopgesmukt De sterkste troef van 'The bridges of Madison County' echter is de romance uit 1965. Eastwood toont ons de gelieven in weldadig lange en onopgesmukte opnamen. Hij gunt ze alle tijd hun emoties uit te spreken en laat hun liefde ontluiken, bloeien en eindigen op alledaagse plekken en tijdens gewone handelingen. Je kijkt - en dat is heerlijk - naar gewone mensen, die een normaal leven leiden, iets meemaken dat iedereen zou kunnen overkomen en daarmee in het reine proberen te komen. De grootste prestatie van de gewoonheidsfreak Eastwood is misschien wel dat hij er in slaagde Meryl Streep overtuigend een normale huisvrouw te laten spelen. Ook wie zich dood ergert aan het schmieren van deze filmster, kan 'The bridges of Madison County' rustig gaan bekijken. Eastwood heeft Streep getemd en ontdaan van al haar toeters en bellen.

En juist in dat terugbrengen tot de kern schuilt de kracht van Eastwoods film(s). Wie zijn 'The bridges of Madison County' ziet, herinnert zich onvermijdelijk het mooie klassieke Hollywood-melodrama 'All that heaven allows' (1955) van Douglas Sirk, waarin een keurige weduwe tot woede van haar kinderen verliefd wordt op een tuinman. Terwijl Sirk geen middel onbeproefd liet om de traanklieren te activeren en geen symboliek schuwde om de sentimenten los te woelen, schenkt Eastwood slechts klare wijn. Sirk maakte met 'All that heaven allows' - zou je kunnen zeggen - een katholiek melodrama. Eastwood stelt daar met 'The bridges of Madison County' een calvinistisch melodrama tegenover. Alleen al het feit dat deze films uit het oude en nieuwe Hollywood met elkaar vergeleken kunnen worden, geeft aan dat de Amerikaanse film levenskrachtiger is dan vaak beweerd wordt. Het oude 'Hollywood' moge verdwenen zijn, het leeft nog wel voort in sterke, nieuwe films met een nieuwe stijl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden