The Big Dance

Ze noemen het al eeuwen 'March Madness', maar misschien dat 'March Magic' ook wel aardig bekt. De grote televisiestations in ieder geval (CBS, de rechtenhouder, en ESPN, die ALLES uitzendt) hebben het over 'The Big Dance' en verrek, als je er gevoelig voor bent, ga je nog geloven dat college basketball belangrijk is binnen de Amerikaanse sportwereld.

Mart Smeets

In zekere zin is dat ook zo. Collegesport heeft iets attractiefs voor ons, achtergeblevenen bij de zee, want het blaakt van naïef aandoend optimisme, een ongekunstelde vorm van schoolliefde, enthousiasme en vooral sfeer.

Uit een ver verleden herinner ik me nog wel basketballwedstrijden in de Amsterdamse Apollohal tussen US (Gemeentelijke Universiteit) en ASVU (Vrije Universiteit). Daar keken veertien mensen toe, niemand droeg een T-shirt of een cap van zijn eigen universiteit en juichen en klappen deed men helemaal al niet. Er kwam geen student extra kijken als de basketballploeg speelde. Waarom zouden ze ook?

Kom daar nu eens om in de VS. Afgelopen weekend begon het. De z.g. brackets werden bekendgemaakt en heel Amerika (taxichauffeur, secretaresse, piloot, chirurg, president) begon in te vullen. Bracket betekent het raamwerk van 64 ploegen dat door de speciale NCAA-commissie goed bevonden wordt om 'The Big Dance' te beginnen.

De nationale kampioen komt uit die 64 ploegen en iedereen heeft zijn eigen ploeg gekozen. Er gaan miljoenen dollars om in weddenschappen.

Op maandagochtend kon je zien dat de brackets (twee, tegenwoordig worden de vrouwen gelijkgesteld aan de mannen!!) bekendgemaakt waren. Alle presentatoren, anchormensen, weermannen en andere televisiepersoonlijkheden hadden het erover of toonden in kleding hun universiteit van voorkeur.

David Letterman (ik meen Ball State) en Bill Cosby (Temple en alle andere scholen uit Philly) komen direct met vreselijke grappen over hun scholen, sportverslaggevers delen mee waar zij hun vier of vijf jaar hebben doorgebracht en mopperen als hun school niet mee mag dansen.

De competitie begon donderdag. Eerste ronde en alle, juist, alle wedstrijden 'live' op de tv. Vandaag zijn er nog zestien ploegen over na de eerste dans.

Dan zijn een heleboel mensen hun favoriet al weer kwijt, maar 'The Sweet Sixteen' betekent volgende week (van 22 t/m 25 maart) de doorstart. In het weekeinde van 2 april volgt in de Metrodome van Minneapolis (Minnesota) de Final Four, waaruit dus de landskampioen voorkomt.

Let op, alle wedstrijden zijn uitverkocht, alles gaat op de tv en alle kranten hebben aparte bijlagen.

Het is een krankzinnig jaargetijde. De honkballers beginnen bijna, maar deze twee weken heeft iedereen het over college basketball. Heel Amerika danst mee.

Politici komen met verklaringen over mond- en klauwzeer, maar vermelden ook dat hun alma mater (hun oude school) het verrekte goed doet en kans heeft om te gaan winnen. Filmsterren, schrijvers, rocksterren, iedereen juicht voor zijn eigen school. Het Yale van president George W. Bush mag niet meedansen. Te zwak.

Voor ons buitenstaanders is het een niet te verklaren golf van bijna kinderlijke naïviteit.

Uhh, mijn bracket? Ja, vier finalisten: Duke, Arizona, Michigan State en (met twijfel) Iowa State.

Duke voor de titel.

Of ik van PSV gehoord heb?

Neen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden