The Anonymous Mis: 'Wat moet ik in Amerika?'

'In de slaapkamer van een jongen uit de stad konden we vroeger voor vijftig gulden op de drumcomputer hiphop-beats opnemen. Dat was een hoop geld voor jongens van vijftien jaar. Maar je wilde muziek maken, dus overal haalde je het geld vandaan. Deze Social Life-studio in Amsterdam was een droom die inmiddels is uitgekomen'', zegt producer/muzikant/rapper The Anonymous Mis van de formatie Postmen vanuit zijn producersstoel achter de mengtafel.

De studio biedt een plek waar de band en de achterliggende organisatie Social Life kunnen groeien. Hier kwam het eerste album 'Documents' (1997) vandaan. Het leverde Mis en zijn collega's G-Boah en Rollarocka een gouden plaat op, en tevens een zesde plek in de Nederlandse album-top-veertig van de voorbije veertig jaar, samengesteld door het muziektijdschrift Oor. Mis: ,,Ik ben trots op die positie. We zijn in de geschiedenisboeken beland.''

Deze week verschijnt de opvolger 'Revival'. Al in de zomer van vorig jaar lagen de opnames klaar voor dit tweede album. Maar de wisseling van platenmaatschappij V2 naar Warner Music, die meer uitzicht biedt op een doorbraak naar het buitenland, vertraagde de release. ,,In die tussenliggende maanden wilden we het album dolgraag bijwerken. Maar dan zou de ziel uit de plaat verdwijnen. We moesten er vanaf blijven.''

De druk is nu groter dan rond het frisse project 'Documents'. Mis: ,,Je werkt veertien jaar aan je debuut, en plotseling, als uit het niets, breek je door. Vervolgens moet je dan in een korte periode een nog beter resultaat neerleggen. Gelukkig hebben we met onze mix van reggae en hiphop een eigen geluid, dat we nu kunnen perfectioneren.'' Inmiddels is de band met 'die nieuwe shit' een tournee door Nederland begonnen. Vervolgens wachten de Europese podia, om meer voet aan buitenlandse grond te krijgen. En dan Amerika? ,,Wat moet ik in Amerika? Als ze ons daar willen hebben, komen ze ons maar halen. Zo is het toch ook met onze regisseurs gegaan? Opeens zat Paul Verhoeven voor films als 'Robocob' en 'Basic Instinct' in Hollywood. We gaan er alleen heen als Europese monsters die in hun eigen territorium alle tenten al hebben afgebroken.'' Dat eigen territorium, welteverstaan, is Europa.

,,Dat is zo jammer: Nederland is een tof land, maar te klein en soms benauwend.'' Niet alleen fysiek, ook mentaal en muzikaal. ,,Muziek heeft hier geen historie zoals in Amerika. New Orleans, daar komen lauwe gasten vandaan, grote muzikanten. Elvis zocht de zwarte muziek in Memphis. Maar wat heeft Nederland nou aan eigen roots? Daar is toch niets van te vinden bij Van Dik Hout, Kane, Marco Borsato? Niks. Alleen bij Social Life zijn wij zo intens met muziek bezig. Je hebt hier en daar ook wel wat boys zitten in de Amsterdamse Bijlmer. Maar die muziekscene is te verdeeld en daardoor moeilijk te overzien. Als je een ster wilt worden, ga je naar Hilversum. Je sluit er je pact met de televisie en belandt op nummer 1 van de top-veertig. Nederland is een kopieerland, terwijl originaliteit in muziek juist zo belangrijk is. Ik blijf altijd origineel, ben nu alweer anders dan op 'Revival', wat feitelijk een tussenstation is. Liever werk ik door om over drie jaar met een nog beter album te komen. Maar je moet ook eten. Dat is het verhaal achter deze tweede cd: de doorbraak komt plotseling, en opeens is muziek werk geworden. Opeens maak je als producer zeven lp's in een paar jaar, en je moet doorgaan om te kunnen bestaan.''

,,Vroeger had je echte muzikanten: Al Green en Stevie Wonder. Als je tegenwoordig zo intensief bezig bent met muziek, word je voor gek uitgemaakt. Maar dat kan mij niet schelen. Ik blijf zo gek, probeer muziek te maken en verder te komen. Als je naar Stevie Wonder luistert: niemand speelt dat na. Hele heavy dingen. Jammer dat hij nu niet meer geloofwaardig is, de rock 'n roll is uit zijn muziek verdwenen, omdat hij niet wist wanneer hij moest stoppen. Wij gaan door zolang we vooruitkomen. Ik werk nu vanuit de toetsen. Nee, ik verdiep me niet in die notenbusiness van het conservatorium, speel meer op gevoel en fantasie. Maar er komt wel steeds meer bij. Pauken, Spaanse gitaren, filmakkoorden om spanning op te bouwen. Het muzikale beeld wordt breder. Ik ga eens naar India of Griekenland om instrumenten te checken, luister folkmuziek om gekke dingen te ontdekken.'' Mis gaat snel door een stapel lp's heen, die afkomstig zijn van de rommelmarkt. De muziek van de film 'Fargo' komt voorbij ('O brother where art thou' van die Coen Brothers is ook zo goed') en Mozart, Beethoven ('Er zit wel wat klassieks in m'n bloed'). ,,Ik heb ontdekt hoe heerlijk het is om in een andere muziekwereld te belanden. Tot in 1996 kwam ik Nederland nauwelijks uit, nu zou ik het reizen niet meer willen missen.''

,,Ik ben geboren in Rotterdam, en heb veel respect voor mijn moeder. Nu ik ouder ben, weet ik hoe bijzonder ze voor me is. Ze kreeg me toen ik zeventien was, en als kind was ik losgeslagen, brutaal en vervelend. Knap dat ze het redde, vooral met drie donkere kindjes. Huidskleur maakte in 1975 wel degelijk uit. De mensen riepen toen niet: 'yo, let's unite'. Raar, hoe omgeving je identiteit bepaalt. Bij mij in de straat woonden Kaapverdianen, Marokkanen en Antillianen. Ik ontmoette eens een donker meisje in Dronten, geadopteerd door blanke Nederlandse ouders. Zij sprak precies zoals die andere Drontse boerinnetjes, en begreep niets van onze slang. Dat was wel zielig, haar wortels waren afgesneden.''

,,Als je ouder wordt, ga je meer nadenken. Ik ben gereserveerder dan vroeger. Uit fantasie en blijdschap sprong ik in gekke richtingen, maar nu loop ik meer te piekeren. Als ik ga slapen slaap ik niet, maar denk ik aan de band, m'n dochter, familie. Het houdt me positief en geeft me kracht. De wereld kan me breken, maar niemand maakt me kapot. Ikzelf leef schoon, probeer het tenminste. En ook met het huidige succes blijven we onszelf. We proberen iets terug te doen.''

,,Ik geloof niet in het individu, vind mezelf niet zo interessant. Het gaat om de samenleving, je moet in elkaar geloven. Via Social Life helpen we jonge talentvolle muzikanten, we gaan praten met jongeren in gevangenissen, en willen een blad uitgeven voor de multiculturele jeugd. Wat heb je er aan een ster te zijn, auto's te kopen? Die fase gaan de Postmen niet in. We vergeten niet waar we vandaan komen.''

,,Ik las laatst een interview met de Amerikaanse rapper LL Cool J. Hij vertelde hoe hij als rijke ster drie maanden in het getto is gaan wonen om de vibe terug te krijgen. Daarvoor kan ik hem echt verrot schoppen. Wat zeur je nou: stort wat geld in zo'n wijk en bouw er wat huizen. Je bent geen toerist! Zodra je het getto verlaat, ben je weg. Daarom blijf ik onder de mensen, woon nu in Osdorp. Ik was laatst in Queens, New York, en het was zoals vroeger in mijn eigen wijk. Daar kon je als kind in je onderbroek de straat op, je kende iedereen. Ik weet nog: de straat was opgebroken, van ijzeren platen en bakstenen maakten we een schans. Sensatie in de straat: jongens en vaders sprongen er op crossfietsen overheen. Mensen keken naar elkaar om. Maar de nieuwe tijd brengt mensen met een andere levensstijl, vol geld en carrièredrang. Goed voor de economie, maar niet voor de gelijkheid. Voor te veel mensen is leven constant vechten en de verschillen worden steeds groter. Ik kom niet vaak meer in Rotterdam, maar mis wel het gevoel dat daar hing.''

,,We zijn niet meer een Rotterdamse maar een Nederlandse band, die graag het land uit wil. Dat is soms moeilijk om te zeggen. Je wilt weg maar wie ben je dan helemaal, denk je dan. Het is een soort onzekerheid, ook voor de komende optredens ben ik weer bang. Het is alsof je overnieuw begint, weer moet vechten voor je plek. Gelukkig zit er iets in onze achterzak. De gouden plaat van het debuutalbum. En dat helpt.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden