Column

Tête de fromage gaat integratie 2.0 adviseren

Sylvain Ephimenco Beeld Maartje Geels

Afgelopen woensdag hoorden de buren plotseling een afschrikwekkende kreet van woede gevolgd door kleine explosies. Die laatste werden veroorzaakt door een serie vuistslagen op een houten keukentafel. 

Bij de Ephi’s aan den IJssel was men simpelweg op pagina 3 beland van de net digitaal aangeleverde Trouw van die dag. En op die bewuste pagina prijkte een artikel met als kop ‘Witte minderheid zal moeten integreren in de grote steden’.

Volgens een zekere Maurice Crul van de Vrije Universiteit Amsterdam raken de blanke autochtonen hun dominantie kwijt en moeten ze als minderheid ‘hun plek vinden en integreren in de nieuwe, diverse stad’. 

De langste van alle Ephi’s begon te fulmineren: “Vijftien jaar geleden moest iedereen hartelijk lachen als een vers aangelande nieuwkomer in gebrekkig Nederlands dreigde: ‘Voortaan zullen jullie naar ons moeten integreren’. Maar zie hoe anderhalf decennium later een hoogleraar dezelfde onzin uitkraamt in ABN.” In het stuk beschuldigde Crul die blanke Nederlanders die generatie na generatie hun eigen grote steden hebben opgebouwd, van ‘zelfsegregatie’. Ja, ja, altijd maar met elkaar op school en op verjaardagen samenklonteren! 

De lange Ephi herinnerde zich hoe hij veertig jaar geleden zijn integratietraject als Nederfransman begon. De taal leren, boterkoek bij de thee, op de fiets naar je werk. Ook leerde hij in de taal van zijn gasten te schrijven. Kortom, hij smolt samen met de kaaskoppen en werd bijkans zelf een tête de fromage. En nu, mocht hij naar de grote stad terug willen, zou hij als blank exemplaar opnieuw moeten integreren, maar dan ten gunste van lieden die hier veertig jaar geleden nog maar een piepkleine minderheid vormden. Hij zag zich al tussen de Turkse vlaggen voor Erdogan betogen of op 5 december blanke kinderen op een kade bang maken.

Maar was verzet nog wel mogelijk en zou onderwerping niet een constructievere oplossing bieden?

Versnel de integratie

Hij las de lezersbrief van Amsterdammer Peter Willems die rapporteerde hoe hij als homo zijn integratietraject in de diversiteit allang was begonnen. Door zich op straat als stoere hetero voor te doen zodat hij niet bespuugd en misschien in elkaar geslagen werd. 

De lange Ephi besloot het roer om te gooien. Voortaan zou ook hij aan constructieve journalistiek doen en via zijn column een wekelijks, optimistisch kreetje slaken. Dus vrouwen in grote steden adviseren om voortaan in verhullende kleding over straat te gaan. Op platte schoenen, eventueel bedekt, zonder parfum en met de ogen neer bij het passeren van een man. Ook zou hij in het nieuwe integratietraject een spoedcursus Turks en Arabisch aanbevelen, opdat de communicatie in de diversiteitsjungle bevorderd werd en de met elkaar kissebissende kassameisjes eindelijk verstaanbaar werden. Als je je toch moet aanpassen en onderwerpen, doe het dan in één keer goed.

En wie weet kreeg hij net als onderzoeker Crul ook 2,5 miljoen euro van de European Research Council om zijn positieve denkbeelden over integratie 2.0 te verspreiden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden