Terug naar toen DeLaMar Producties

theater

**

Het is een soort traditie geworden: de zomerkomedies van DeLaMar- producties. Voor het vierde jaar op rij staat een lichtvoetige, toegankelijke en vooral komische voorstelling in het Amsterdamse DeLaMar Theater. Mét natuurlijk actrice Tjitske Reidinga en regisseur Antoine Uitdehaag, als artistieke basis. Dit jaar viel de keuze op een toneelstuk van de Engelse schrijver Michael Frayn, door Kees Prins vertaald en bewerkt naar de titel 'Terug naar toen'. Een stuk dat zo flauw is dat het de vraag oproept of dit nou echt een traditie is om in ere te houden.

Het draait allemaal om een stel mannen die elkaar weer ontmoet tijdens een reünieweekend op hun oude school. Oude kakkers, nu arts (Dick van den Toorn) of staatssecretaris (Peter Blok), maar bijvoorbeeld ook een schrijver van flutinterviews met semi-BN'ers (Martijn Nieuwerf) en een ambulancemedewerker met een late roeping (Wil van der Meer). Hieromheen lopen nog een huismeester (Hans Leendertse), een professor (Guy Clemens) en natuurlijk de spil die alle harten sneller laat kloppen: Rosalie, de vrouw van de directeur (Tjitske Reidinga).

In een nacht vol drank ontstaan de meest bizarre misverstanden, ongewild aangevuurd door de aanwezigheid van de merkwaardige Pieter, een voor iedereen onbekende jaargenoot die nu eindelijk eens wil inhalen wat hij als student zo miste: vriendschappen, feesten, vrouwen en drank.

'Terug naar toen' zit vol ongewilde ontmoetingen, openslaande deuren en vooral misverstanden. Leidend voorwerp is Peter Heijmans, staatssecretaris van onderwijs, die door alle chaos zijn prille carrière ineen ziet storten. De bijziende, beeldschone directeursvrouw Rosalie is de brandstof onder alle misvattingen: geen man die eertijds niet een oogje op haar had en hoopt op een nachtelijke flirt. Een komedie volgens het boekje kortom, met zelfs een vleugje travestie (oh jee, de staatssecretaris draagt vrouwenkleren!).

Prins doet in de door hemzelf toegevoegde eindscène nog een halfslachtige poging tot een (komische) moraal, die door gebrek aan echt ontroerende personages niet aankomt.

In feite is 'Terug naar toen' op geen enkele manier verrassend of ontregelend. Maar, toegegeven, onderhoudend is de voorstelling bij vlagen wel. Dat komt vooral door de acteurs: stuk voor stuk interessante, vakbekwame acteurs met een bijzondere eigenheid die ze ook volledig ten dienste van hun personage kunnen inzetten.

Voor het hoogtepunt van de hilariteit zorgt René van 't Hof, die zoals geen ander het gestoorde buitenbeentje speelt. Meesterlijk in zijn fysieke beheersing en timing. Voor wie hem als acteur kent, is zijn spel niet verrassend, maar wel doeltreffend. Zoals de hele voorstelling eigenlijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden