Terug naar de vroegere glorie

De gouden koets rijdt vandaag voor het laatst over een verloederd Lange Voorhout. Volgend jaar is de ’allure van weleer’ terug.

Prinsessen en baronnen wonen er niet meer en de koningin heeft haar werkpaleis al lang verhuisd naar het Noordeinde, maar het Lange Voorhout in Den Haag ademt nog altijd een sfeer van historie en macht.

Op of vlakbij het Lange Voorhout zetelen de waakhonden van het Binnenhof (Raad van State, Algemene Rekenkamer, Hoge Raad). Op een hoek huist het roemruchte hotel Des Indes. Belangrijke ambassades zijn er gevestigd, zoals de Amerikaanse en de Britse. En als het weer het toelaat, flaneert het Haagse chic onder de lindenbomen, in 1536 geplant in opdracht van keizer Karel V.

Maar zelfs hier is de verloedering niet ver weg. Het Lange Voorhout is niet meer wat het geweest is, zeggen veel Hagenaars. Te veel auto’s, te veel herrie, te veel troep. Of in de woorden van wethouder Peter Smit (binnenstad): „Het uitzicht is er flink bedorven.”

Advocaat Charles van Beuningen, met kantoor aan het plein, is voorzitter van de Stichting Vrienden van het Lange Voorhout. „Opgericht in 1998 om de teloorgang tegen te gaan”, zegt hij. Want het Lange Voorhout bladdert af door ’te veel blik’ en ’afschuwelijke manifestaties’. „Elk jaar een kermis met die verschrikkelijke herrie en onbenullige commentaren: ’Jajaja, kassa! Blijven proberen!’ Dat moet niet mogen op een plek als dit.”

Op het stadhuis waren de klachten al jaren geleden bekend. Maar met een locatie waar machtige adviseurs, bankiers en lobbyisten de dienst uitmaken, ga je niet over één nacht ijs. Begin dit jaar ontvouwde de gemeente eindelijk haar plannen: het Lange Voorhout wordt autoluw. 118 Parkeerplaatsen verdwijnen en auto’s kunnen straks alleen nog over de twee ventwegen rijden. Het middengedeelte wordt weer een breed schelpenpad zoals vroeger, met klassieke verlichting en aangekleed met zogenoemde ’luizenbanken’. Volgende maand beginnen de werkzaamheden.

De gemeente schetst ’een allee van Paleis Lange Voorhout (tegenwoordig het Escher museum) richting Paleis Noordeinde’. Het plein moet weer ’allure van weleer terugkrijgen’, ’het visitekaartje van de stad worden’, ’een groene oase in de binnenstad’.

Veelbelovende woorden, maar een waardeloos plan, vindt Van Beuningen. „Gemaakt door een bureautje van buiten de stad. Je vraagt je af of ze hier weleens zijn geweest.”

De pijn zit in het verdwijnen van de parkeerplaatsen. Er ligt een particulier plan voor een parkeergarage onder het Lange Voorhout. De financiering is rond, zegt Van Beuningen. Maar de gemeente wil er niet aan. De panden en de bomen zouden onherstelbaar aangetast kunnen worden. Nu dreigt het Lange Voorhout een museum te worden, zegt de voorzitter. „Dan zullen de bankiers en advocaten vertrekken.”

Echte Hagenaars hebben iets met het Voorhout. Zo ook Pia Simonis, beeldengids bij het kunstgenootschap Pulchri. „Het is de hang naar het traditionele. Op Prinsjesdag sta je hier langs de kant, in het oranje en zwaai je naar de koningin. Elk jaar. Zo hoort dat.” Maar haar geliefde plein verrommelt, zegt ze. Wanneer ze mensen buiten rondleidt langs alle kunst, zorgt de detonerende Amerikaanse ambassade voor een gevoel van schaamte: een politiepost, hoge hekken en bewaking.

Die bunker verdwijnt straks, gelukkig. En over de plannen van wethouder Smit is ze enthousiast. „Ik kan me verheugen op het schelpenpad en vooral de mensen die er straks over wandelen.” Nu de kermis nog weg, dan keert de rust hier pas echt terug .

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden