Terug naar 2004, onze talenten en Ronaldo

Hij was 19 jaar, Cristiano Ronaldo, en wij waren erbij, op 4 juli 2004 in Estadio da Luz, Lissabon: de finale van het EK tussen Portugal en Griekenland, gewonnen, ja, door Griekenland. Als Oranje-volgers hadden we verslag gedaan van een toernooi dat een van de meest gedenkwaardige in de interlandhistorie is geworden.

Een als uitgeblust beschouwde generatie reikte na de WK-sof onder Louis van Gaal met hangen en wurgen toch nog tot de halve finale. Er was iets geweest met een Ferrari die Clarence Seedorf door een bekende het basiskamp van Oranje binnen had laten rijden, en waarin Patrick Kluivert wat rondjes over het resort in de Algarve had gescheurd. Zo'n toernooi.

En Arjen Robben was gewisseld door Dick Advocaat.

Arjen Robben, één jaar ouder dan Ronaldo, toen al kwetsbaar. Niemand wilde het in de hysterie na de wissel nog weten of horen, maar Robben werd óók vervangen, omdat hij pas net van weer een blessure was hersteld en in het toernooi nog langer meemoest.

Oranje stond met een 2-1 voorsprong in het tweede groepsduel met Tsjechië onder steeds zwaardere druk. Bij die stand miste Andy van der Meijde (ja, Andy van der Meijde) een open kans (ja, dan was het 3-1 geweest) en later na de Tsjechische gelijkmaker nog één. Niemand heeft het ooit willen weten. Tsjechië won met 3-2.

We waren niet bezig met Cristiano Ronaldo, een talent dat zijn eerste seizoen bij Manchester United achter de rug had. Wij hadden onze eigen talenten: de fragiele Robben dus en Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder, reserves, beiden ouder ook al dan Ronaldo.

Een verhaal of een portret werd Ronaldo in die EK-weken in Trouw niet waard geacht. Zijn naam werd één keer genoemd in het verslag van de finale: hij was uitgeschakeld door een Griekse back. In de halve finale, waarin hij tegen Nederland scoorde, heette hij een 'behendige jongeling' en ergens eerder in het toernooi een '19-jarig dribbelwonder'. In de openingswedstrijd, ook al verloren tegen Griekenland, veroorzaakte hij een 'domme' strafschop - en dat was het wel.

Twaalf jaar later past geen cynisme over de toegewijde Robben, maar de werkelijkheid is geen andere dan dat hij al blij is dat hij na wéér een blessure een beetje kan trainen. Van der Vaart is al langer uitgevoetbald. Sneijder ligt in de clinch met Galatasaray, dat hem fors heeft beboet en zo met hem lijkt te willen breken - de tweede achtereenvolgende club dan na Internazionale die van hem af wil.

Ronaldo, jaar in jaar uit fit of na weer een zwaar seizoen nog fit genoeg, staat opnieuw in de finale. Op 4 juli 2004 huilde hij tranen van verdriet. Hij hoopt zondag in Saint-Denis tranen van geluk te kunnen huilen, zei hij woensdagavond na de overwinning in de halve finale op Wales.

Of hij nog iets tegen zijn criticasters wilde zeggen, werd hem gevraagd. "Ik speel dertien jaar aan de top", zei Ronaldo. "Statistieken liegen niet."

Of statistieken nooit liegen, is even een ander verhaal, maar inderdaad, Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder en in een bepaald opzicht toch ook Arjen Robben, zíjn statistieken hebben nooit gelogen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden