Ter Mors is en blijft een shorttrackster

Olympisch kampioene op 1500 meter zou gouden plak zo omruilen voor een medaille op het 111 meter lange baantje

ANTAL CRIELAARD

SOTSJI - Het zou aanmatigend kunnen overkomen. Of arrogant. Beide kwalificaties passen Jorien ter Mors niet. En toch; als ze zou moeten kiezen tussen haar gouden medaille op de 1500 meter of een medaille in het shorttrack, zou ze haar goud zo inleveren. Volgend jaar voor veel geld in een langebaanploeg? Ze moet er niet aan denken. Ter Mors is shorttrackster. Klaar. Dat ze toevallig geweldig uit de voeten kan op de klapschaats is mooi meegenomen. Het was die instelling die haar op de 1500 meter op de bovenste trede van een opnieuw volledig oranje podium bracht. Ireen Wüst werd tweede, Lotte van Beek derde.

Ter Mors is de eerste vrouw die de twee schaatsdisciplines combineert op de Spelen. In Vancouver probeerde ook de Let Haralds Silovs het, maar hij won geen medaille. Ter Mors wel, al had ze haar medaille dus met liefde en plezier ingeruild voor een plak in het shorttrack. Vooral omdat ze daar zaterdag zo dicht bij was. Ter Mors reed afgelopen weekeinde zowel in het shorttrack als op de langebaan de 1500 meter. Zaterdag als shorttrackster haalde ze de finale, maar kwam daarin net te kort voor eremetaal. Het ontroerde haar enorm. Huilend deed ze na afloop haar verhaal. Gefrustreerd omdat ze fouten had gemaakt op het 111 meter lange baantje.

Amper een etmaal later waren er opnieuw tranen, nu van geluk. Met een prachtige race op de 1500 liet ze alle specialisten van de langebaan achter zich. Haar tijd (1.53,51) was de tweede tijd ooit gereden op een laaglandbaan. Omdat ze vroeg in het programma moest rijden, kon ze vanuit de catacomben van het stadion zien hoe alle erkende langebaanschaatssters zich de tanden stukbeten op haar tijd. Onderwijl verzond ze talloze berichten aan haar ploeggenoten uit het shorttrack. Pas na de laatste race, kwam ze terug het middenterrein op. Hardlopend langs de baan vierde ze haar succes. Steeds weer vloeiden de tranen haar over de wangen.

Ter Mors werd gistermiddag in de Adler Arena een uniek talent genoemd. Ireen Wüst ¿ de gedoodverfde favoriete, maar gisteren onttroond als olympisch kampioen ¿ feliciteerde haar op de baan en sprak later louter lovende woorden. Ze was op waarde geklopt, zei ze. "Er was er vandaag duidelijk één beter. Het is enorm te prijzen dat ze zo snel kan omschakelen van de ene naar de andere sport." En Gerard Kemkers: "Jorien heeft een unieke gave. Zij is degene die kan omschakelen van de ene naar de andere sport. Dat zij hier wint, zegt niets over hoe wij trainen. Ik denk niet dat er snel een tweede sporter gevonden wordt die dit kan. Echt een heel uniek talent."

Haar eigen coach Jeroen Otter ¿ nooit vies van een provocatietje hier en daar ¿ was na afloop ook duidelijk over de waarde die hij toekende aan de langebaanmedaille. Hij zou het eremetaal ook direct omruilen voor een plak van welke kleur dan ook in het shorttrack. "Die heb ik tien keer liever." Al direct na de race van zijn pupil liet hij weten 'geen specialist te zijn' toen hem werd gevraagd naar de goede tijd van Ter Mors op de schaatsmijl. Her en der werd hij toen al gefeliciteerd. Toen Ter Mors na de race een ereronde maakte door het stadion zat hij op de tribune. Opnieuw leek hij een sneer uit te delen naar coaches van die andere discipline: "Ik ga daar toch zeker met haar staan springen."

Otter roemde Ter Mors vooral om haar enorm professionele instelling. Ook nadat ze zaterdagmiddag enorm gefrustreerd raakte na het missen van een shorttrackmedaille, besloot ze gewoon op de fiets te stappen om de benen weer wat beweging te gunnen. "Vergis je niet hoe hard wij trainen", zei hij daarna. "Ze ongelooflijk getalenteerd, maar vooral enorm getalenteerd om hard te werken en steeds weer haar tekortkomingen te willen verbeteren. Daarin is ze enorm gedreven. Ze blijft die details maar herhalen. Maar dan heb ik het vooral over shorttrack hoor."

De afgelopen weken stond Ter Mors maar twee keer op de klapschaats, voordat ze haar historische race op de 1500 meter reed. Meer was niet nodig, de Twentse schakelt als vanzelf over. Ze heeft in haar lichaam 'twee harde schijven' waarop ze de data van de twee sporten bewaart. Gaat vanzelf. Otter: "Al raakte ze voor haar race op de langebaan nog wel even in de war. 'Waar moet ik ook alweer op letten', vroeg ze. 'Diep zitten en je schaats naar binnen sturen, dan komt de rest vanzelf', heb ik geantwoord. Dat ging vrij aardig."

Nadat ze de eerste emoties had gedeeld ¿ ze refereerde onder meer aan de dood van haar vader, een paar maanden geleden ¿ kreeg Ter Mors haar gevoelens al vrij snel weer op de rit. Ze besefte dat het 'niet de gewoonste zaak van de wereld is dat iemand aan twee afstanden deelneemt op de Spelen'. En ze keek alweer vooruit, naar de 1000 meter shorttrack. Daar wil ze ook een medaille winnen. "Ik blijf nu eenmaal shorttrackster", voegde ze eraan toe. Met het goud was ze vooral blij. "Dat ik heb gewonnen, is niet ongelooflijk. Ik train toch ook knetterhard?"

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden