Tennis moet publieksvriendelijker worden, dus een marathonpartij van bijna twaalf uur is verleden tijd

John Isner tijdens de marathonwedstrijd tegen Kevin Anderson vorig jaar. Anderson won uiteindelijk met 7-6 6-7 6-7 6-4 26-24. Beeld REUTERS

Tennis vernieuwt zichzelf. Op de Australian Open wordt nu een supertiebreak gespeeld om partijen te verkorten.

Katie Boulter balt haar vuisten. De 22-jarige Britse juicht alsof ze zojuist haar eerste wedstrijd op een grandslamtoernooi heeft gewonnen. Ze maakt in haar partij tegen Ekaterina Makarova op de Australian Open op een stand van 6-0 4-6 en 6-4 in de tiebreak een punt. 7-4. Klaar. Gewonnen. Toch? Niet dus. Vanaf dit jaar gelden er andere regels in Melbourne. Er wordt nu een zogeheten ‘supertiebreak’ gespeeld die tot 10 punten gaat. Het tennis wil af van de marathonpartijen die eindeloos duren.

Jammer, vindt oud-speler John van Lottum. “Je haalt een stukje van de charme van het tennis weg. Die vijfde set in een Grand Slam zie je maar vier keer per jaar. Het percentage echte marathonpartijen is al heel laag. Ik vind het ontzettend zonde. Die echte lange partijen ­horen bij de sport.”

In de war

De US Open legde de eindeloze vijfde set al eerder aan banden. De Australian Open is ook overstag en op Wimbledon wordt vanaf dit jaar ook een beslissende tiebreak ­gespeeld. Alleen op Roland Garros kan nog eindeloos worden doorgespeeld. Daar geldt nog steeds een systeem waarbij er twee games verschil in de score moet zitten in de derde (bij de vrouwen) of vijfde (bij de mannen) set.  

Ieder grandslamtoernooi heeft nu andere regels. Geen wonder dat Boulter, die haar partij trouwens alsnog won, in de war was. Melbourne heeft een supertiebreak op 6-6. Op Wimbledon is er een normale tiebreak (tot 7 punten) op een stand van 12-12. De US Open heeft een normale tiebreak op 6-6. Veel te ­onduidelijk, vindt Van Lottum. “Het is gek, voor de spelers maar ook voor het publiek.”

Volgens Van Lottum vergt het verschil in regels veel aanpassingsvermogen van de spelers. Een supertiebreak tot 10 punten wordt mentaal heel anders benaderd dan de normale tot 7 punten. “Speel je tot 10, is het nog niet zo’n ramp als je 3-0 achter komt. Bij een normale tiebreak kan een achterstand van 3-0 al een enorme mentale klap zijn.”

Het inkorten van tenniswedstrijden ligt in lijn met de trend om sport publieksvriendelijker te maken. Ook de Davis Cup is overgestapt naar een korter format zonder best-of-five. Fysiek levert het ook voordelen op.

Helemaal kapot

Erik Poel, algemeen directeur bij tennisbond KNLTB, stemde namens Nederland voor de nieuwe opzet van de landencompetitie. “Het is beter voor de bescherming van de spelers. Robin Haase speelde zich vaak helemaal kapot. Die speelde soms een vijfsetter in de single op vrijdag, op zaterdag de dubbel, en op zondag nog een vijfsetter in de single. Dat is niet te doen. Hij was de weken daarna niks waard.”

Een legendarische partij zoals die in 2010 tussen John Isner en Nicolas Mahut op Wimbledon, de langste wedstrijd ooit, noemt Poel gekkenwerk. Het duel werd na 11 uur en 5 minuten met een stand van 70-68 in de vijfde set gewonnen door Isner. “Dat ging natuurlijk helemaal nergens over. Dat is geen goede zaak voor de spelers, en het is ook niet uit te zenden als het over drie dagen ­gespeeld moet worden. Voor de media is zo’n partij ook moeilijk te verslaan.”

Mag zo zijn. En toch zal Van Lottum met heimwee aan zulke legendarische duels terug blijven denken. “Vorig jaar hadden we natuurlijk op Wimbledon met Isner tegen Anderson weer zo’n partij die maar door en door ging. Dat vond niemand leuk. Daar zag niemand de charme van in, omdat die twee alleen maar aces sloegen. Maar als Federer tegen ­Nadal speelt, hoor je niemand klagen als het lang duurt.”

Vanuit het fysieke oogpunt snapt Van Lottum de nieuwe regels. Zelf speelde hij in 2004 op de Australian Open een marathonpartij tegen Gustavo Kuerten. Van Lottum verloor met 6-8 in de vijfde set. “Het was die dag bloedheet. Ik kreeg kramp. Wat dat betreft had ik een tiebreak toen niet erg gevonden. En toch hoort het er gewoon bij, vind ik.”

Lees ook:

Het is de vraag of Anderson in de finale nog kan lopen

Vaker dan hem lief is wordt John Isner aangesproken over die legendarische Wimbledonpartij uit 2010 tegen Nicolas Mahut. Verdeeld over drie dagen duurde die wedstrijd uit de eerste ronde maar liefst negen uur en vijf minuten

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden