Tenminste 50.000 woorden, voor nageslacht of haardvuur

Het kan: een roman schrijven in een maand. Wereldwijd leggen ruim honderdduizend schrijvers volgende week de laatste hand aan hun boek.

Het wordt nog even aanpoten, zegt Gabriëlle Linger (28), sociaal-pedagogisch medewerker bij het Leger des Heils. Over een week moet haar liefdesroman af zijn: „En mijn personages Andy en Angela hebben elkaar nu pas verteld dat ze elkaar leuk vinden.”

Linger doet dit jaar voor de zevende keer mee aan de National Novel Writing Month (NaNoWriMo), een initiatief van de Amerikaan Chris Baty. Die besloot in 1999 dat hij best in één maand tijd een roman kon schrijven. Zijn zolderkameridee, verspreid via internet, werkte aanstekelijk: wereldwijd typten ruim honderdduizend mensen op 1 november jongstleden de eerste zin van hun roman.

In Nederland en Vlaanderen zijn dit jaar 1300 nano’s of wrimo’s – zoals de deelnemers elkaar noemen – actief. Hun deadline komt in zicht: op 30 november moeten ze tenminste 50.000 woorden geproduceerd hebben. Dat is een hele klus, naast baan, gezin en huishouden. De helft van deze schrijvers zal het verplichte woordental dan ook niet halen, vermoedt Linger, die coördinator is van de Nederlandstalige versie van NaNoWriMo.

Haar eigen teller staat pas op 27.000, maar Linger maakt zich niet echt zorgen: „Als ik m’n best doe, dan typ ik wel 2000 woorden per uur.” Daar zit, geeft ze toe, aardig wat ’bagger’ tussen, maar in de woordenbrij blinken ook ’verrassend mooie stukjes’. Juist het ontdekken van die zelf bedachte pareltjes maakt meedoen aan NaNoWriMo zo leuk, zegt Linger.

Het snelschrijven onder druk heeft meer voordelen, zo ervaart Marsha Sheikkariem (44), alleenstaande moeder en directiesecretaresse van beroep. Zij typte op 1 november de volgende zin: „Karin zat met opgetrokken knieën op de bank en was in gedachten verzonken.” En dertien dagen later al had Sheikkariem haar roman (over een vrouw die kinderen uit Peru wil adopteren) tot een einde gebracht. „Ik vind het zo mooi om te ervaren dat ik zo’n verhaal ook echt af kan maken.”

Een boek beginnen én voltooien, niet alleen dromen over schrijven maar het ook echt doen. Dat is voor veel deelnemers een belangrijke motivatie, zegt Linger: „Hoeveel mensen zeggen niet: ’Ik wil ooit een roman schrijven?’ En doen het vervolgens nooit?”

Echte literatuur produceer je niet in een maand, dat realiseert Linger zich wel: „Daarvoor moet je de woorden veel langer wegen. Maar aan het eind van deze week ligt er vaak wel iets waar je later mee verder kunt.” Zo luidt ook het advies van NaNoWriMo-goeroe Baty: laat je roman na november een tijdje liggen en besluit dan of je er een goed boek van wilt maken.

Die ambitie heeft Linger wel: zij gaat in december weer schaven aan haar NaNoWriMo-product uit 2007, een fantasy novel over een ras dat met uitsterven wordt bedreigd. „Dat is tot nog toe het boek waar ik het meeste trots op ben.” Over het lot van de honderdduizend nieuwe romans die volgend weekeinde wereldwijd voltooid raken, maakt Linger zich geen illusies: „De meeste wrimo’s printen hun roman nog een keer uit en gooien ’m in de openhaard.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden